LIBERMED - Książki medyczne i weterynaryjne wszystkich wydawców w jednym miejscu
  • Zaloguj się, aby obserwować  

    Mamo nie chcę na facebooka!


    eMCe71

    Nie potrafię zrozumieć notorycznego umieszczania zdjęć swoich dzieci w portalach społecznościowych. Na co dzień spędzam z dziećmi bardzo dużo czasu i lubię je, żeby nie powiedzieć uwielbiam. Po ludzku jednak bardzo zastanawia mnie przelewanie tak dużej i ważnej części swojego życia do sieci zamiast po prostu je przeżywać. Chciałbym pobudzić do dyskusji, a poniżej przedstawić kilka materiałów do lektury. Nie oceniam, dociekam.

    Mam niemal wrażenie, że część mam - bo z moich obserwacji, to one głównie są autorkami - umieszczają na facebooku każde kolejne zdarzenie z życia dziecka. Śpi, obudziło się, nie jednak śpi, siada, wspina się na szczebelki, jest karmione piersią, trzyma chlebek, ma kaszel, ma katar, ma znów kaszel, oj... ciągle jesteśmy chorzy, o.. już zdrowi, idziemy na spacer z nowymi rękawiczkami, nie jednak ma katar, zostajemy w domu i tak w kółko. To są rzeczy, których się doświadcza i w zależności od zdarzenia mniej lub bardziej się je przeżywa, ale czy na pewno trzeba na facebooku?

    Czy jeśli tak nas ucieszyło, że dziecko postawiło pierwsze kroki to nie lepiej przypatrzeć się temu, dobrze zapamiętać i cieszyć się chwilą zamiast szukać telefonu i "postować na wallu"? Tu także takie moje ogólne spostrzeżenie - idziemy na koncert, na jakąś galę, wydarzenie i wszyscy wyciągają aparaty żeby narobić masę zdjęć. A czy to nie chodzi o to by ten moment w pełni przeżyć a nie od razu się nim dzielić? Jadę na wakacje, staje w pięknym miejscu, obserwuje je, chcę się nacieszyć ale od razu słyszę "stańcie o tu razem koło siebie to Wam zdjęcie zrobię", "jeszcze jedno, tylko Ty kucnij". Wg mnie tu chodzi o jakiś rozsądek, umiejętność wypośrodkowania na ile chcemy moment przeżywać, a na ile potrzebujemy go uwieczniać (tylko czy my uwieczniamy moment w takim wypadku czy tylko scenerię i wzajemne ustawienie?) i dzielić się nim.

    Czy wklejanie zdjęć dzieci na facebooka może być groźne? W sieci krąży wiele artykułów traktujących na ten temat i kwestię jaką się bardzo często podnosi to bezpieczeństwo danych osobowych i wola naszych dzieci [1][2][3]. Czy ja chciałbym aby moi znajomi z pracy zobaczyli na profilu mojej mamy zdjęcie (i komentarze) jak w pieluszce stawiam pierwsze kroki? Nie miałbym z tym raczej problemu, ale już przeżywanie (w tym fotograficzne) trudów odstawiania mnie od piersi byłoby pewnie trochę krępujące. Inną jednak, dużo poważniejszą kwestią jest to jak nasze dane w przyszlości mogą zostać użyte. Jak potoczy się rozwój social mediów i jakie dane będą udostępniane szerokiemu ogółowi w przyszłości? Czy zdarzało Wam się przeglądać czyjś profil przed pierwszym spotkaniem aby wiedzieć kogo można się spodziewać i jak się przygotować? Czy podobnie może zachować się Wasz potencjalny pracodawca lub kredytodawca?[4] Jakkolwiek to może momentami abstrakcja, ale skąd mamy mieć pewność, w którą stronę "pójdzie świat"? Po co prowokować? Proszę zobaczcie, jak nieszczęśliwie już, pewne zachowania potrafiły sprowokować [5 - Ranker.com]

    W jakim celu umieszczamy zdjęcia dzieci na facebooku? [6] Czy umieszczając je zaspokajamy jakieś swoje potrzeby? Czy do takich zachowań predysponowane są osoby o pewnych osobowościach?

    Zapraszam do dyskusji i przemyśleń!
    lek. Mateusz Palczewski, specjalizant chirurgii dziecięcej


      Raport News
    Zaloguj się, aby obserwować  


    Opinie o użytkowniku

    Recommended Comments

    Po pierwsze całe szczęście nie mam dzieci, więc omija mnie ten problem ;) Po drugie uważam, że tak jak z wolnością słowa, tak samo, dopóki nie krzywdzimy innych, każdy może sobie zamieszczać na swoim fb wszystko na co ma ochotę, jeśli ma potrzebę pokazywania akurat każdego kroku czy kataru swojego dziecka, to niech sobie pokazuje. Jak komuś to przeszkadza może odznaczyć daną osobę ze swojego "walla". Inna sprawa to oczywiście kwestia porwań, pedofili itp. Nie należy po prostu zapominać o ostrożności, ale to dotyczy chyba życia w ogóle, nie tylko na fb ;)

    Udostępnij ten komentarz


    Link do komentarza
    Udostępnij na innych stronach

    Ja uważam że ważny jest po prostu umiar.

    Można cieszyć się piękną chwilą/pięknym miejscem a zarazem zadbać o to by zachować je na wieczność(zarchiwizować).

    Sam lubię przeglądać zdjęcia/filmiki sprzed X lat, na YT często przeglądam filmiki z pewnego kanału rodzicielskiego(matka +2 córeczki) i uważam że za kilka lat będą miały świetną pamiątkę, wyższy poziom pewności siebie oraz pewnego rodzaju satysfakcję iż są gwiazdami YT.

    Dostrzegam też pewnego rodzaju bodziec do samokontroli, myśląc o tym że za jakiś czas może zobaczyć to nasz pracodawca możemy unikać kompromitujących zachowań.

    Udostępnij ten komentarz


    Link do komentarza
    Udostępnij na innych stronach


    Utwórz konto lub zaloguj się, aby skomentować

    Musisz być użytkownikiem, aby dodać komentarz

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto na forum. To jest łatwe!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Masz już konto? Zaloguj się.

    Zaloguj się


  • Podobna zawartość

    • Przez Newman
      Nie masz czasu codziennie do nas zajrzeć? Daj sobie pomóc i dołącz do fanów MedFor.me w mediach społecznościowych!
      Polub nas na FACEBOOKU
      Dołącz nas do kręgu na GOOGLE+
      Obserwuj MedFor_me na TWITTERZE
      Będziesz na bieżąco i nie przegapisz świeżynek!
      Jeszcze w tym roku specjalny konkurs dla aktywnych fanów MedFor.me w mediach społecznościowych...

       

       

       
       
    • Przez Newman
      Drodzy MedForumowicze!
       
      Z przyjemnością ogłaszam, że liczba polubień naszego profilu na Facebooku osiągnęła wartość czterocyfrową!
       
      1000
       
      Zajrzyj, polub i TY: https://www.facebook.com/pages/MedForme/257540810949894
       
      Najnowsze artykuły, ciekawe dyskusje, powiadomienia dla każdego, możliwość uczestnictwa w konkursach...
    • Przez Mr.H
      Ostatnio szperając po FB z nudów - no bo co tu robić w czasie sesji, znalazłem fajny profil - http://www.facebook.com/pages/Studenci-medycyny/151121008270338 .

      Może by to tak spopularyzować i zrobić całkiem fajną grupę studentów medycyny a w przyszłości jakieś spotkania etc. :D
    • Guest PRO
      Przez Guest PRO
      W odpowiedzi na to zapotrzebowanie chcielibyśmy zaproponować Państwu program warsztatów z zakresu komunikacji interpersonalnej i asertywności przygotowanych z myślą o studentach medycyny. Te umiejętności mają ogromne znaczenie w relacji z pacjentem. Przyszły lekarz, który świadomie wykorzystuje je w swojej pracy ma lepszy kontakt z pacjentem, potrafi udzielić oczekiwanego wsparcia, a także ochronić swoje prawa osobiste (unikając poczucia nadmiernej odpowiedzialności i wypalenia zawodowego). Głównym celem warsztatów jest rozwijanie umiejętności kontaktu z pacjentem poprzez pracę metodami aktywnymi.
      Proponujemy 2 niezależne warsztaty:

      1. Umiejętności interpersonalne: Komunikacja i wsparcie


      Cel ogólny : Rozwijanie wiedzy i umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej. Cele szczegółowe: Pogłębienie wiedzy na temat komunikacji interpersonalnej.
      Rozpoznanie własnych barier komunikacyjnych.
      Zwiększenie wiedzy i umiejętności z zakresu aktywnego słuchania.
      Zwiększenie wiedzy na temat prawidłowej informacji zwrotnej.
      Rozwijanie umiejętności udzielania informacji zwrotnej (komunikat „ja”)
      Zwiększenie wiedzy na temat potrzeb pacjenta i reakcji emocjonalnych spowodowanych chorobą.
      Pogłębienie wiedzy na temat procesu akceptacji choroby nowotworowej oraz żałoby.
      Zwiększenie umiejętności przekazywania niepomyślnej diagnozy i udzielania wsparcia.
      Zwiększenie świadomości własnych reakcji stresowych i zwiększenie umiejętności radzenia sobie w trudnej sytuacji.

      2. Umiejętności interpersonalne: Asertywność



      Cel ogólny: Rozwijanie postawy asertywnej i umiejętności asertywnego zachowania.

      Cele szczegółowe:
      Pogłębienie wiedzy dotyczącej asertywności.
      Zwiększenie świadomości na temat własnej asertywności i jej znaczenia w zawodzie lekarza.
      Uświadomienie przyczyn zachowań uległych i agresywnych.
      Rozwijanie umiejętności asertywnej odmowy.
      Poszerzenie świadomości na temat swoich praw osobistych.
      Rozwijanie umiejętności obrony przed zachowaniami inwazyjnymi innych.
      Nabycie umiejętności wyrażania i reagowania na krytykę.
      Analiza własnego poczucia odpowiedzialności.
      Poszerzenie wiedzy na temat wypalenia zawodowego i możliwości zapobiegania mu.
      Pogłębienie świadomości swoich mocnych stron.

      więcej informacji: http://www.remedis.pl/125,psychoterapia.html