Jump to content
  • Similar Content

    • By Newman
      „U nas po nieudanej reanimacji rzucamy rękawiczki i zajmujemy się kolejnym pacjentem. Mój rekord pracy to 72 godziny z rzędu”. Polecam mocny tekst Ewy Raczyńskiej.
      Wiele pisze się ostatnio o pracy lekarzy i ich nieproporcjonalnie niskich zarobkach, ale mało w przestrzeni medialnej poświęca się uwagi innym zawodom medycznym. A ich obecność w systemie opieki zdrowotnej jest wszak niezbędna. Codzienną, niedocenianą, mrówczą pracę mało kto zauważa, na pewno nie państwo. Zresztą o pracy pielęgniarek i położnych krąży wiele szkodliwych mitów, które swój początek biorą w poprzedniej epoce.
      To właśnie pielęgniarki są obecne i niezbędne w każdej placówce systemu zdrowia, pozostając w cieniu lekarzy. A jest ich coraz mniej w Polsce, bo za ciężką pracę należy się godziwa płaca, a taką oferuje się pielęgniarce (lub pielęgniarzowi) w wielu krajach Europy. W Polsce sytuacja wymusza nie tylko wielokrotnie cięższą pracę (bo wykonywaną w sytuacji stałego niedoboru kadr), ale i wiedza, doświadczenie oraz umiejętności personelu pielęgniarskiego są bardzo wysokie:
      Praca w anestezjologii i dziedzinach ratunkowych to szczególne narażenie na stres i styk z ludzkimi nieszczęściami, które głęboko odbijają się w psychice pracowników. Odbija się to na życiu pracowników, a także i na życiu ich rodzin o najbliższego otoczenia...
      Autorka przywołuje bulwersujący przypadek manipulacji medialnej, gdy cała Polska dowiedziała się o pielęgniarce, która "zabiła dziecko" podając mu niewłaściwą kroplówkę. Nawet dla mnie zaskoczeniem jest drugie dno tej sytuacji:

      Wielokrotnie pielęgniarki i położne walczyły, strajkowały i głośno domagały się poprawy warunków pracy i płacy, bo w ich tej grupie zawodowej średnie pensje zawsze rosły wolniej niż wśród lekarzy, a rąk do pracy wciąż tylko ubywało.
      Dziś jesteśmy na szarym końcu w Europie pod względem liczby pielęgniarek na 1000 mieszkańców, a akcja "Ostatni dyżur" może się nomen omen ziścić. Było białe miasteczko za pierwszego rzędu PiS, były ostre protesty za min, Zębali, który wdrożył porozumienie-protezę, gdzie podwyżką pensji o kilkaset złotych założył kaganiec i kajdanki związkom zawodowym zrzeszającym PiP. Dziś tysiące pracowniczek, w większości z wyższym wykształceniem i wieloma specjalizacjami z dystansem podchodzą do każdej propozycji polityków, bo nieraz już zostały oszukane i wystawione do wiatru przez kolejnych ministrów, Izby Pielęgniarskie, dyrektorów szpitali.
      Dużym i wartym podkreślenia postępem jest przyłączenie się OZZPiP do Porozumienia Zawodów Medycznych i wspólna walka o poprawę warunków pracy na wszystkich szczeblach publicznej opieki zdrowotnej.
      Dziewczyny! Nie wyjeżdżajcie za granicę, chyba, że na wakacje - bez Was nie damy rady!
      Cały cytowany tekst dostępny na stronie ohme.pl
      Mateusz Malik, lekarz
    • By Newman
      Na czym polega fenomen młodych Polaków specjalizujących się u zachodniego Sąsiada?
      Na pewno po pierwsze kasa, po drugie też, ale jest też ciekawy aspekt zakończenia kształcenia specjalizacyjnego i weryfikacji posiadanej wiedzy/umiejętności.
      W Polsce obowiązuje zasada test pisemny+ egzamin ustny.
      W Niemczech co więksi klakierzy zachwalają specjalizację tzw uznaniową (robi się sama), ale aż tak różowo nie jest. Nie da się jednak nie przyznać racji tym, którzy twierdzą: jest łatwiej.
      Egzamin Specjalizacyjny w RFN to tylko część ustna oparta bardziej o luźną rozmowę na kanwie kilku przygotowanych pytań niż ostry magiel. Ponoć da się nie zdać i ponoć rodowici Niemcy bardziej się go boją do napływowych.
       
      Jakie jeszcze tajemnice kryje?
    • By klps
      Zakochałem się w niej dopiero w czasie zajęć na 6 roku, czy ktoś może coś o samej specjalizacji?
    • By Newman
      Państwowy Egamin Specjalizacyjny (PES)
      Przydatne informacje:
      PES odbywa się dwa razy do roku w sesji jesiennej (od l października do 30 listopada) i wiosennej (od 1 marca do 30 kwietnia). Zapisy na egzamin odbywają się w formie elektronicznej na stronie CEM. Czas trwania egzaminu to, w zależności od specjalizacji 2 - 3 godzin, a jest to zależne od... liczby literek wydrukowanych w książeczce testowej Egzamin kiedyś miał dodatkowo część "praktyczną" mogącą obejmować inwazyjne zabiegi. Obecnie skałda sie jedynie z części pisemnej (testu) i ustnej, a czasem tylko z ustnej. TEST - 120 pytań, forma zamknięta, 5 możliwych odpowiedzi - skala ocen: >= 90% 5 82% - 90% 4,5 75% - 82% 4 68% - 75% 3,5 60% - 68% 3 2 USTNY - rozmowa skałdająca się z 4 - 6 pytań o charakterze przypadków klinicznych (analiza diagnostyczno-lecznicza) - skala ocen jak na studiach (od 2 do 5), końcowa ocena to średnia arytmetyczna ocen cząskowych, jedna ocena niedostateczna eliminuje. Końcowa ocena z egzaminu to średnia arytmetyczna z części ustnej i pisemnej. Można do niego podchodzić nieograniczoną ilość razy. Lista podręcznikówDo egzaminu pytania tworzone są na bazie konkretnej literatury medycznej. Zalecane listy lektur dla specjalizacji lekarskich to:
      choroby zakaźne chirurgia ogólna chirurgia szczękowo-twarzowa medycyna rodzinna neurologia ortodoncja ortopedia otorynolaryngologia pediatria periodontologia protetyka stomatologiczna psychiatria radiologia - http://www.polradiologia.org stomatologia zachowawcza z endodoncją Lista dokumentów, które należy złożyć celem przystąpienia do egzaminu specjalizacyjnego
      1. indywidualny (szczegółowy) program specjalizacji - zaakceptowany przez kierownika specjalizacji - opracowany na podstawie ramowego programu z danej dziedziny 2. wniosek lekarza o przystąpienie do egzaminu państwowego 3. zgłoszenie do państwowego egzaminu specjalizacyjnego po sprawdzeniu dokumentów pod względem formalnym - wystawione przez Dział Doskonalenia Kadr Medycznych WCZP 4. opinia zawodowa lekarza wystawiona przez kierownika specjalizacji 5. karta szkolenia specjalizacyjnego z:
      • decyzją kierownika specjalizacji o zaliczeniu szkolenia (stażu) specjalizacyjnego
      odbytego zgodnie z programem,
      • wymaganymi wpisami z potwierdzeniami i zaliczeniami - staży, kolokwiów, dyżurów 6. indeks wykonywanych zabiegów i procedur medycznych (potwierdzonych) 7. zaświadczenia o ukończonych kursach 8. praca poglądowa ogłoszona drukiem lub w maszynopisie z zakresu problematyki objętej programem specjalizacji zaakceptowana przez kierownika specjalizacji 9. zaświadczenie o znajomości języka obcego ze Studium Języków Obcych Uniwersytetu Medycznego 10. kserokopie dyplomów posiadanych specjalizacji 11. lekarz odbywający specjalizację w trybie rezydentury składa właściwemu
      Wojewódzkiemu Centrum Zdrowia Publicznego, poza ww. dokumentami, kopię
      świadectwa pracy z ostatnio zatrudniającej go jednostki
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.