kamila11L

Hmm tak naparwde to ten temat jest troche bezproduktywny, to z czego będziemy się utrzymywać to nasza sprawa, widocznie jesteśmy na tyle ogarnięci, że damy rade:). Co do rodziny to też jakby hmm nasza sprawa, ja wiem że tutaj sobie luźno dywagujemy, więc oki:). Uważam i zawsze uważałam, że dla chcącego nie ma rzeczy niemożliwych, jasne wiąże się to z wyrzeczeniami, z ogromną pracą, z niedosypianiem, perfekcyją organizacją czasu, ale osiąganie celów i realizacja marzeń daje niesamowitą satysfakcje i potrafi wiele zrekompenować. A z konkretów też rozmawiałam ze znajomą, która mówi, że u niej na oddziale są lekarze na stażu mający ok 40tki i nikt się temu nie dziwi. U nas w Polsce rozpoczynanie studiów ok 30tki czy przekwalifikowanie w tym wieku to coś rzadko spotykanego, ale w krajach zachodnich, ja np słyszałam o USA to popularne i normalne. Każdy realizuje marzenia wtedy kiedy ma na to ochote.

rany jakie negatywne wypowiedzi odnośnie osób, które mają 30 lat i chcą zdawać na medycyne, ale ja też bym tak pewnie mówiła, gdybym była jeszcze na studiach i widziała 30latka, który chce zdawać na medycyne albo chyba w ogóle na jakiekolwiek studia w takim wieku, pewnie pukałabym sie w czoło, dlatego najbardziej zbulwersowani byli tu najmłodsi studenci, jak zauważyłam. Cóż im jesteśmy starsi tym mamy inne postrzeganie świata i własnych marzeń. Ja też w tym roku będę mieć 30 lat i w tym roku zamierzam się dostać na medycyne. Zdaje sobie ze wszystkiego sprawe i też mnie to troche przeraża, wiem że to bardzo trudne studia, że będę siedzieć z nosem w książkach, a w takim wieku to szczególnie uciążliwe, że skończe te studia mając lat 35/6, a gdzie potem specjalizacja, że będę studiować z dziećmi (sorry), z którymi się na pewno nie zakoleguje, no bo jak:), że będą mnie uczyć też osoby w moim wieku, ale wiem, że całe życie marzyłam o medycynie, tylko różne koleje losu sparwiły, że jej do tej pory nie skończyłam, że skończyłam prawo, robiłam aplikacje adwokacką itd itd, a dlaczego nie poszłam na meycyne wczesniej? chociaż w wieku 25 lat? bo myślałam, tak jak większość ludzi tutaj, szczególnie tych młodszych, że jak się nie rozpocznie studiów maks do 23 roku życia to potem nie ma sensu i tak lata mijały ja męczyłam sie w swoim wyczonym zawodzie, przekonana, że już nic nie moge zrobić, tęskniłam za medycyną, kiedy trafiałam do szpitala niemal świaczki stawały mi w oczach kiedy patrzyłam an młodych lekarzy w moim wieku i wiedziałam, że mnie tam nigdy nie będzie, a powinnam być. I tak się męczyłam, aż w końcu postanowiłam to przerwać i po prostu zdawać na medycyne, zresztą prawo mnie nigdy nie interesowało. I szczerze mówiąc, że się tak wyraże mam gdzies całą reszte, 10 lat młodszych kolegów studentów, to że ktoś się popuka w czoło, że teraz, że tyle pracy itd. No tak się ułożyło. Chciałabym tylko, żeby nie ucierpiało na tym moje życie osobiste, reszta mnie nie obchodzi, bo ja po prostu chce byc lekarzem, marze o tym, chce leczyć ludzi, wiem że to i tylko to. I mam nadzieje, że sie w tym roku dostane:). pozdrawiam