h8pa

Megan i Godzia, dzięki za pocieszenie Mam nadzieję, że ja też jakoś się z tego wyleczę. Chociaż nie wiem czy na tyle żeby zostać anestezjologiem (moje marzenie)...no ale zobaczymy

Źle mnie zrozumieliscie. Nie chcę uniknąć pobierania krwi. Chciałabym raczej znaleźć jakiś sposób na pokonanie tej mojej słabości, albo dowiedzieć sie, że zdarzają się na tych studiach przypadki takie jak ja i z czasem jakoś im to mija. Ja naprawdę nie boję się widoku krwi, myślę, że nawet chętnie bym wybrała jakąś specjalizację zabiegowa gdyby tylko udało mi się zlikwidować te omdlenia. ..

Wybieram się na kierunek lekarski w przyszłym roku. Było to od zawsze moim wielkim marzeniem. Niepokoi mnie tylko jedna rzecz, która może wydać się błacha, a jedak spędza mi sen z powiek. Mianowicie mam taką paskudną cechę, że robi mi się słabo przy pobieraniu krwi albo jak patrzę na czyjes pobieranie krwi. Nie ma to związku ze strachem czy obrzydzeniem. Mam wrażenie, że to jakaś atawistyczna reakcja na którą zupełnie nie mam wpływu. Nie miałam nigdy okazji być świadkiem krwawej operacji czy jakiegoś większego rozlewu krwi, więc nie wiem czy bym tak samo na to zareagowała, czy to tylko połącznie igła+krew tak dziwnie na mnie wpływa. Chciałabym zapytać czy znacie osoby które na studiach medycznych miały taki problem i jakoś udało im się to pokonać, albo może macie jakieś rady jak z tym walczyć?