Emil Maraszkiewicz

Trzeba robić specjalizację, którą czujesz niewazne jak ktoś widzi jej przyszłość. Lepiej zarobić 5 tyś mniej ale robić to co lubisz.

To zależy gdzie chce się pracować. Wymagania pracodawców odnośnie znajomości norweskiego przez cudzoziemców są różne. Niektóre jednostki wymagają zdanego Bergenstestu, inne sprawdzają znajomość języka jedynie w czasie interview. Jeden ze znajomych miał zdany Norskprøve 3 i też dostał pracę (Bergenstest zdawał już pracując). Są tez jednostki, które mają podpisane umowy z firmami rekrutującymi - w takim wypadku wszystko zaczyna się od intensywnego kursu językowego (mój kolega jadący z firmą zaliczył kurs półroczny). Z racji tego, że człowiek nie pracuje dostaje jakieś tam stypendium. Oczywiście wszystkie te "przyjemności" trzeba odpracować co wiąże się z odpowiednio niższą pensją przez pewien okres czasu (np. 2 lata). Obecnie SAF wymaga znajomości norweskiego na poziomie europejskim B2 aby rozpocząć staż. Ze znajomością języka jest różnie, jak masz specjalizację i doświadczenie, które bardzo jest im przydatne ważne aby dogadać się z pacjentami na rozsądnym poziomie. Norwegia jest bardzo liberalna. Jesli znasz szwecki lub duński na poziomie C2 również możesz pracować w Norwegii. Jeśli chodzi o Niemcy czy Norwegię wybrałbym Norwegię. Zreszta jesli chodzi o zarobki to obecnie w Polsce zarabiam więcej niż w Niemczech. W Norwegii tez nie zarobisz jakiejś fortuny ale również więcej niż w Niemczech. Dla Niemiec na plus przemawia zdecydowanie wyższy poziom merytoryczny studiów specjalizacyjnych ( leczysz ludzi a nie "renifery") Pozdrawiam!

Odnośnie zielonej karty, po zdaniu step 3 dostajesz wizę teoretycznie na 20 lat a w praktyce po tym czasie masz już obywatelstwo w USA. Po zdaniu step 2 dostaje sie jakąś wizę H ale ta wiza zobowiązuje na powrót do UE po 6 latach na sześć miesięcy. Pozdrawiam!