DamianKa

haha ja na pepsi mam uczulenie, a na cole juz nie. nie ogarniam tego.

sa luydzie, którzy wybierają zawód pod kątem pieniędzy - zarobków, chociaż moga go teoretycznie nie lubić, to jest to wybór świadomy. znam takie osoby - kuzynka rzuciła szkołę muzyczna i zostala prawnikiem, jest w stanie nauczyć się wszystkiego, jesli chce. Przekwalifikowała sie zupełnie, bo wiedziała, że po szkole muzycznej nie czekają jej (żadne) zarobki, a dobry prawnik = fdobra kasa. Podobnie może byc z medycyna, jesli ktoś podchodzi do tego powaznie i staje sie profesjonalista z wyboru, nie z powołania.

może wszystkim się wydaje, że w mazowieckim zrobią karierę, zdobędą wiadomości i będą trzaskać kasę.

niestety, ale chyba w niemal każdym zawodzie następuje konfrontacja z rzeczywistością.... nie jhest to przyjemne, ale prawdziwe. Na nasze decyzje miały wpływ czynniki, które nie zawsze miały coś wspólnego z życiem rzeczywistym. Jak byłem mały to lekarz wydawał mi się bohaterem, który pomaga ludziom, ciężko pracuje, ale jest zadowolony ze swojej pracy. Wydawało mi się, że taka praca jeswt powołaniem. Ale są tacy lekarze, u których zamiast powołania widzę już tylko złośc, przymus i niezadowolenie.

a ja nie byłem niestety i żałuję!

nie są to dobre prognozy ... ale taki zawód, nikt się chyba nie spodziewa, że lekarze są szczęśliwi zawsze i wszędzie i nie borykają się z problemami psychicznymi .