dsk

A chcesz pisać publikację do np gazety/magazynu medycznego; czy po prostu pracę naukową stworzoną w Studenckim Towarzystwie Naukowym (STN) na kole naukowym i potem wygłoszoną na konferencji uczelnianej gdzie abstrakt pracy jest publikowany w książce zjazdowej?

Byłem i bardzo polecam! jeśli tylko masz możliwość spróbuj, a na pewno nie będziesz żałował! Ciekawsze? to zależy co przez to rozumieć. Na pewno poznanie innego systemu medycznego, zapoznanie się z nieraz innymi procedurami i sprzętem medycznym, a do tego nieocenione kontakty zagraniczne które już się zdobywa podczas takich praktyk można zaliczyć do bardzo ciekawych aspektów takiego wyjazdu? Więcej nauki? na oddziale bywa różnie, nieraz więcej nauki, nieraz mniej niż w Polsce. Zależy jak trafisz. Ale liczy się bardzo podszkolenie innego języka i nabranie pewności w posługiwaniu się nim. Do tego będąc w całkiem innym środowisku uczyć się jak radzić sobie w nim radzić, jak podchodzić do różnych sytuacji i nieraz problemów. A do tego wszystkiego poznać nowe miejsca, inne obyczaje, mentalność

W załączniku wzór historii choroby do uzupełnienia - wzór zawiera przykładowe pytania jakie można zadać zbierając wywiad, oraz pola w które zebrane informacje się wpisuje. Jest to wzór który ma pomóc w zadaniu podstawowych pytań, niemniej nie zawiera pytań bardziej szczegółowych, oraz innych koniecznych w danej sytuacji które już należy zadać we własnym zakresie. Pozdrawiam! wzor_hist_choroby.pdf

Witam wszystkich MedFor.me jest dedykowany dla studentów medycyny, kandydatów na te studia i do lekarzy! Forum cały czas powstaje i rozwija się. Chcąc je dopasować do potrzeb każdego Medyka, aby można było porozmawiać o wszystkim co interesuje, ciekawi, czy sprawia problem chcemy, jako administratorzy, odpowiednio je ukształtować. Dlatego, jeśli masz jakąś sugestię lub propozycję śmiało pisz w tym temacie lub jako prywatną wiadomość do administratorów:) Pisać można o wszystkim np. brak odpowiedniego/potrzebnego działu lub poddziału, niepotrzebne działy, subdziały które powinny być zaklasyfikowane do innych działów, bądź z propozycją lepszego układu forum Cokolwiek... napisz! Dzięki temu dopasujemy MedFor.me najlepiej do potrzeb użytkowników. Pozdrawiam!

Buszując po necie wpadłem przez przypadek na ciekawe doniesienie, które jak się okazało jest bardzo młode (sprzed roku) - chodzi o sztuczną kość która może okazać się niezwykle pomocna głównie w ortopedii. Szczegóły -> http://pl.wikipedia.org/wiki/Sztuczna_ko%C5%9B%C4%87

Bardzo fajny i konkretny schemat, a przy tym ujęty z praktycznej strony. Super! Ja również staram się podobnie przeprowadzać wywiad, z tym wyjątkiem że zwykle na początku po pytaniach o wiek i zawód pytam o główną chorobę, po czym o towarzyszące i przebyte, ale kolejność to już bardziej indywidualna sprawa, jak wygodniej

Wprawdzie do stażu jest jeszcze chwila, ale... niedawno rozmawiając usłyszałem że istnieje możliwość podjęcia się legalnej dodatkowej pracy oprócz stażowania, tak co by do pensji stażysty coś dorobić. Czy ktoś coś słyszał, bądź jest bardziej zorientowany w tym temacie?

Dla osób które chcą dowiedzieć się więcej odnośnie egzaminów LEP i LDEP (terminy, dotychczasowe edycje z pytaniami etc) istnieje oficjalna strona autorów czyli Centrum Egzaminów Medycznych w Łodzi -> www.cem.edu.pl

Pierwszy stetoskop często bywa tym który również używasz po studiach. Przede wszystkim zależny kim chcesz być w przyszłości? Jeśli skłaniasz się ku interny, nauki pamięciowej to można się pokusić o droższy, jeśli jednak chciałbyś być chirurgiem to nie ma sensu wydawać kasy. Jeśli chodzi o firmy modele, to jednymi z popularniejszych są stetoskopy Littmanna np. Classic II S.E. jest on jednak stosunkowo drogi ok.250-300zł. Tańsze a nie odstępujące jakościowo stetoskopy są firmy Riester np. duplex lira za ok. 100-120zł. Ja podobny zakupiłem i jestem w pełni z niego zadowolony. Są również tańsze np. firmy Tech-Med (dostępne od ok 50zł) i wcale na początku nie są gorsze. Pamiętaj jedno – zapewne przez całe studia nie zobaczysz różnicy podczas osłuchiwania stetoskopem za 100zł czy 300zł! Dopiero wprawni lekarze (interniści, kardiolodzy, pulmonolodzy) mogą taką różnicę zauważyć. Do dziś pamiętam jedne z pierwszych zajęć na których większość studentów mając Littmanny nie zauważyła nic u pacjenta, a Pan Profesor od razu rozpoznał dwie wady osłuchując stetoskopem na którym nawet marki nie było napisanej. Kupując stetoskop zwróć uwagę tylko na kilka rzeczy: wygodne dla uszu oliwki (zwykle silikonowe – uważaj na twarde plastikowe od których bolą uszy) żeby jego ramiona nie uciskały Cię za bardzo dobrze aby miał ruchomą, dwustronną głowicę ( z jednej strony z membraną a z drugiej "lejkiem") żeby dobrze leżał Ci w uszach – to jest chyba najważniejsze Owocnego wysłuchiwania!

Na rynku jest niestety niewiele pozycji książkowych w których jest dobrze i jasno wyjaśnione: jak nauczyć się szycia chirurgicznego. Mowa tu szczególnie o szyciu skóry, z którą na praktykach czy zaraz po studiach medyk się spotyka Osobiście polecam dwie pozycje: „Podstawy szycia chirurgicznego” M.Trybus wyd. Medycyna Praktyczna – cieniutka i zwięzła książeczka, a przy tym konkretnie i jasno opisująca podstawy tzn. rodzaje szwów, wiązań, jakie nici używać do czego itp. polecam szczególnie na poczatek. „Podstawowy kurs chirurgii skóry” A.Bieniek W.Baran wyd. Uraban&Partner – obszerna książka o chirurgi skóry, w której oprócz tego co w powyższej książce jest również dużo praktycznych ćwiczeń np. jak postępować w przypadku poszczególnych ran, ubytków skóry, jak ją modelować itp. Polecam do dalszych ćwiczeń!

Uczyłem się po trochu z Kostowskiego, Mutschlera (dużego) i Jańca (repetytorium). Jednak ostatecznie skupiłem się na Jańcu (repetytorium). Do nauki uważam że jest najlepsza! Osobiście nie lubię rycia na pamięć, więc im mniej tym lepiej. W Jańcu były same konkrety, bez Kostowskiego owijania w bawełnę. Jeśli chodzi o mechanizmy to fajnie przedstawione były w Mutschlerze i z niego głównie doczytywałem. Jeśli miałbym ustawić w/w książki w hierarchii od najbardziej wartościowej to : 1. Janiec - repetyrorium 2. Mutschler duży (repetytorium nie widziałem) 3. Kostowski

Na początku nie potrzebujesz dużo sprzętu. Najlepiej do nauki zakupić sobie: Imadło Pincetę chirurgiczną Skalpel (dostępne są ostrza na plastikowych rączkach – na początek super!) Nici chirurgiczne: najlepsze z przymocowaną od razu igłą o przekroju trójkątnym – na opakowaniu jest narysowany pod nazwą czarny trójkącik (z tzw igłą tnącą). Jeśli chodzi o rozmiar nici do nauki to 2 (większy) lub 3 (troszkę mniejszy) jest ok. alternatywą do powyższego jest zakup samych igieł chirurgicznych (zwykle są w kompletach po 5-10; o rozmiarze jak wyżej) i do nich odrębnie nici. Jest to tańsze rozwiązanie bo do szycia będziesz mógł wykorzystać zwykłą mocniejszą nitkę lub żyłkę. Ponadto musisz mieć materiał do szycia. To na bieżąco się kupuje. Można szyć wszystko Np. Gąbka do mycia naczyń (zwykle komplecik 5'u wystarcza na długo Dobra bo z jednej strony miększa z drugiej twardsza Skrzydełka/nóżki kurze – skóra na nich jest podobna do delikatniejszej skóry człowieka np. na twarzy. Są bardzo fajne do nauki większości rodzajów szwów (ciągłych, materacowych, pojedynczych etc). Gorzej szyje się je szwem śródskórnym, do jego nauki polecam pkt 3 Nóżki świńskie – skóra na nich jest podobna do twardszej skóry człowieka np. na ramieniu, udzie itp. Dobre do nauki wszystkich rodzajów szwów. Sprzęt dostaniesz wszędzie. Najtaniej można znaleźć na allegro lub poprzez sklepy internetowe (popatrz na ceneo.pl lub skapiec.pl). Na pewno nie ma konieczności zakupu drogiego sprzętu. Spokojnie może być to używany. Jeśli chodzi o allegro można poszukać w dziale sprzętu medycznego lub dla weterynarzy – niczym się nie różni oprócz ceny ( w drugim przypadku niższa;) ) Powodzenia!

Praktyki miałem przyjemność odbywać na oddziale chirurgicznym w Klinice w Passau. Klinika ciesząca się dobrą sławą, należąca do mniejszych w Niemczech co nie zmienia faktu że zrobiła na mnie duże wrażenie. Całość praktyk zorganizowałem sobie na własną rękę. O oddziale... Oddział chirurgii ogólnej, naczyniowej, brzusznej i klatki piersiowej kierowany przez Chefarzt'a (odpowiednika ordynatora) Prof. Helmut'a Grimm'a. Każda z podspecjalności na oddziale miała swój korytarz, z załogą lekarzy którym przewodniczyli Oberarzt'ci (odpowiednicy zastępców ordynatora). Ja zostałem przydzielony do Chirurgi Naczyniowej którą kierował Oberarzt Berhnard Schwalbe – przesympatyczny lekarz, który widząc że ktoś chce się uczyć potrafił dużo tłumaczyć, pokazywać i uczyć zachowując przy tym stoicki spokój nawet gdy trzeba było kilka razy coś powtarzać. Na oddziale bezproblemowo z lekarzami można się porozumiewać w języku angielskim (oczywiście dużym atutem jest znajomość niemieckiego). W podejściu do pacjentów (dla osób nie znających niemieckiego) dobrze jest się nauczyć podstawowych zwrotów po niemiecku. Dodam że na oddziale pracuje Polski lekarz – Oberarzt Bogusław Gruszczyński – niestety z przyczyn stażu w innym szpitalu nie było mi dane go poznać osobiście. O dniu codziennym... Dzień praktykanta rozpoczynał się o 6:45, a kończył różnie – zwykle między 15 a 17 w zależności od wypełnienia obowiązków. Około godziny 7 był poranny raport na którym spotykali się wszyscy profesorowie, lekarze i praktykanci, po czym odbywał się obchód. Do zadań praktykantów należał wycinek obowiązków młodych lekarzy na klinice tzn. pobieranie krwi pacjentom, zakładanie/wymienianie wenflonów (w Niemczech tym zajmują się lekarze nie pielęgniarki!!!), badanie dopplerowskie tętnic kończyn w celu określenia ich zwężeń na podstawie różnicy ciśnień, podawanie leków w kroplówkach i zmiana kroplówek, ponadto asystowanie do operacji, do których praktykanci byli wyznaczani. Oprócz tego, po wypełnieniu tego co należy można było obserwować inne operacje (również z innych specjalności), uczestniczyć w konsultacjach w poradni chirurgicznej, przychodzić na weekendowe dyżury, oraz uczestniczyć w codziennych konsultacjach chirurgów z radiologami (o godz.15) w których były omawiane różne przypadki. Ogólnie roboty dużo, ale przyjemnej z której dużo można było się nauczyć. Między godziną 12 a 14 przysługiwała każdemu około półgodzinna przerwa na lunch, podczas której można było zejść do stołówki gdzie w bardzo przystępnej cenie były podawane bardzo smaczne obiady. O klinice... Klinika bardzo ładna wyglądem jak również o dobrym zaopatrzeniu. Całość nowocześnie urządzona. Sale operacyjne przestronne i klimatyzowane. Sale dla pacjentów 1-4 łóżkowe (w zależności od wykupionego ubezpieczenia), każda z łazienką i telewizorem. Zaopatrzenie zarówno na oddziale jak i sali operacyjnej jeśli chodzi o sprzęt i rzeczy codziennego użytku wręcz ponad normę. Dla przykładu – na oddziale pobierając krew do badań można było sobie wybrać albo zwykłą strzykawkę, albo dwa inne rodzaje specjalnych zestawów do pobierań – na sali operacyjnej – każda sala miała komplet sprzętu nawet z dostępnym od ręki kompletem zapasowym narzędzi operacyjnych. Po godzinach... Jak się okazało na praktyki przyjeżdża do Klinikum Passau brać studencka z całej Europy i nie tylko. Oprócz mnie na praktykach byli jeszcze studenci z Austrii, Litwy i Turcji, ale słyszałem również o studentach z Ukrainy i Czech. Wieczorami, bądź w weekendy można się spotkać i pogadać wymieniając międzynarodowe wrażenia ze studiowania, poziomu medycyny etc.. A w weekendy można sobie zorganizować wypad do niedaleko położonego Salzburga (ok 2h drogi samochodem) lub Koloni (ok 1,5 h samochodem) Polecam! Jak dostać się na praktyki... Osobą odpowiedzialną za wszystkich praktykantów w klinice jest Pan Werner Fuerst (werner.fuerst@klinikum-passau.de). Z nim należy kontaktować się w każdej sprawie. Chcąc odbywać praktyki na danym oddziale trzeba wysłać CV, list motywacyjny i prośbę o zgodę na praktyki do Chefarzt'a czyli szefa/ordynatora danego oddziału. Po uzyskaniu zgody sprawy techniczne należy dograć z Panem Fuerstem. Klinika praktykantom z zagranicy zwykle pokrywa koszt noclegu i wyżywienia, niemniej trzeba się o to dokładnie dopytać, ponieważ stawki i możliwości pokrycia kosztów są zmienne. Strona kliniki: http://www.klinikum-passau.de . Ogólnie bardzo polecam praktyki w Klinikum Passau!

Kiedyś zakupiłem sobie Repetytorium Fibaka - wydaje mi się że jest to świetna książka do nabycia podstaw z chirurgii. W prosty i ludzki sposób wyjasnia podstawowe choroby i sposób ich leczenia. Do minusów należy brak szczegółów (ale też nie należy tego wymagać z uwagi na to że jest to repetytorium), oraz tego co mi bardzo brakowało - używanych w szpitalach nazw pospolitych (głównie pochodzących od nazwisk) np zabiegów, metod na rzecz wyłącznie nazw własnych co można znaleźć w Repetytorium Noszczyka - ogólnie to polecam obydwie książki która fajnie się uzupełniają.

Pisząc pracę naukową, szczególnie na konferencje STN'ów lub inne studenckie sympozja należy wcześniej napisać abstrakt = streszczenie pracy naukowej. Jak go napisać? Co umieścić w kolejności? Jakie dane podać? Co jest ważne a co nie? Każda konferencja ma swoje indywidualne wymagania, niemniej ogólny szkielet abstraktu jest zwykle podobny: 1. TYTUŁ PRACY - najlepiej konkretny i krótki. np. "Opis przypadku - cukrzyca z powikłaniami u 56-letniej kobiety" lub "Porównanie dwóch metod operacji żylaków kończyn dolnych". - nie ma konieczności podawania nazwy kliniki/szpitala w którym była praca tworzona, bądź z której/ego jest baza pacjentów - te informacje będą w kolejnym punkcie. 2. DANE - - - Autor / -rzy (Gdy jest kilku autorów, zwykle na pierwszym miejscu podaje się głównego autora, kierownika grupy, a zarazem osobę która będzie przedstawiała pracę na konferencji) - - - Opiekun/-i pracy - - - Kierownik kliniki/oddziału na której powstała praca - - - Pełna nazwa kliniki/oddziału na której powstała praca 3. SŁOWA KLUCZE - słowa kluczowe czyli związane z głównym zagadnieniem pracy. Np. gdy praca jest o cukrzycy jak we wcześniej wymienionym przykładzie : "Cukrzyca typu II; powikłania cukrzycy" - nie musi być ich wiele, ale mają być tak dobrane aby osoba która na nie spojrzy wiedziała co w pracy można ogólnie znaleźć. 4. STRESZCZENIE - składa się zwykle z czterech elementów: wstęp, metody, wyniki, wnioski - poniżej jako przykład posłuży fikcyjna praca o tytule: "Porównanie dwóch metod operacji żylaków kończyn dolnych" I. wstęp - w nim opisujemy główny problem, definicje pojęć, które czerpiemy najczęściej z bibliografii. Do w/w przykładu: wyjaśnienie co to są żylaki kończyn dolnych, jak powstają, jak często występują w Polsce i na świecie, jak się je leczy. II. metody - krótki opis metod jakie zastosowaliśmy podczas tworzenia pracy. Jak przeprowadzaliśmy obserwacje. Tutaj nie wspominamy o wynikach!! Do w/w przykładu: zwięzły opis dwóch metod jakie porównujemy, oraz na podstawie czego to czynimy np. poprzez ankiety satysfakcji pacjentów po tych dwóch zabiegach, zanotowaną szybkość gojenia się ran pooperacyjnych, szybkość powrotu do pełnej sprawności itp. III. wyniki - w tym punkcie przedstawiamy dokładne wyniki, czyli wszystko to co nam wyszło. Zwykle w postaci tekstowej, niemniej niekiedy można wkleić wykres bądź tabelkę. Do w/w przykładu: metoda pierwsza okazała się mniej bolesna i pacjenci byli z niej bardziej zadowoleniu, ale metoda druga dała mniej powikłań i szybszy powrót do pełnej sprawności pacjentów o 2 dni. IV. Wnioski - podsumowanie pracy, w które można wpleść osobiste zdanie autorów. DO w/w przykładu: Metoda druga okazała się lepszą pod względem medycznym. Zadowolenie pacjentów było wyższe po zastosowaniu metody pierwszej. Autorzy proponują w przyszłości polepszenie metody drugiej o wprowadzenie odpowiednich leków przeciwbólowych aby osiągnąć optymalny efekt leczniczy. Ogólnie: - napisanie abstraktu nie jest rzeczą prostą, ale mając dobrą bazę danych, bibliografię i znając dobrze zagadnienie nie powinno sprawić dużo kłopotu - w abstrakcie nie umieszczamy bibliografii/literatury (chyba że jest ku temu wskazanie). Zwykle umieszcza się ją w gotowym pełnym tekście lub prezentacji. - niekiedy badania trwają cały czas, a abstrakt jest tworzony w ich trakcie. Należy pamiętać że późniejsze wyniki prezentowane podczas prezentacji muszą się zgadzać z tymi w abstrakcie. Ewentualnie podczas prezentacji można dodać o nowych wnioskach które nasunęły się już po wysłaniu abstraktu, ale musi być to zaznaczone! Cóż, to wszystko. Powodzenia! A jeśli macie jakieś pytania, sugestie piszcie poniżej. Pozdrawiam!