Lekarz czy prawnik? A może dwa w jednym!

Życie lekarza jest też pełne dylematów prawnych w zakresie pomocy choremu np. pacjent nie zgadza się na leczenie operacyjne bo uważa że organizm da radę , traci przytomność a jedynym ratunkiem jest operacja.

Kodeks karny ma na tę ewentualność 2 artykuły.

Art. 162 który za nie udzielenie pomocy obciążą karą do 3 lat pozbawienia wolności.

Art. 192 za wykonanie zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta sankcjonuje karą do 2 lat.

I jak w obliczu Art. 30 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty ma się zachować ?

W mojej opinii pomóc bo ochrona życia jako wartości nadrzędnej jest ważniejsza niż wolność osobista, ale nie każdy prawnik się z tym zgodzi.

Jeżeli pacjent nie zgodził się na operację to sytuacja jest jasna i oczywista, operacja nie może zostać przeprowadzona, a pacjent prawdopodobnie umrze. Jedyny problem jest wtedy jeśli nie wiadomo, czy pacjent zgodziłby się na operacje czy nie.(gdyby został zapytanya jest już za późno żeby pytać) W tej sytuacji słusznie funkcjonuje domniemana zgoda. Żeby nikomu się nie wydawało, że niemożliwe jest niepodejmowanie próby ratowania to uprzedzę, że podobne deklaracje  obowiązują w kontekście resuscytacji.  https://pl.wikipedia.org/wiki/DNAR tutaj w kotekście zabiegów operacyjnych, ale wśród potencjalnie zdrowych również.

Twoją wypowiedź o wyższości ochrony zdrowia nad wolnością osobistą uważam za skandaliczną, głupią i nieprzemyślaną. Nie zgodzi się z nią nikt trzeźwomyślący. Uważam bowiem, że każdy ze swoim życiem może zrobić co mu się podoba. Jeżeli ktoś chce ryzykować utratą zdrowia poprzez: palenie papierosów, picie codziennie litra wódki, używanie wielokrotne tej samej igły, poligamiczny seks, picie 4l coca-coli dziennie, uprawianie boksu, skakanie ze spadochronem to ma do tego wszelkie prawo i nikt  nie ma prawa mu tego zabronić. To właśnie wolność jest najważniejszą rzeczą w życiu każdego człowieka za którą ludzie walczą i umierają, a nie ochrona zdrowia.

Na koniec pytanie: nieudaną próbę samobójczą powinno się karać więzieniem, czy przymusowo leczyć w psychiatryku?

Opinia o wyższości jednej wartości nad druga nie jest moja prywatna a części konstytucjonalistów.Taka jest również uczą w ramach kursu z medycyny sądowej.

Pacjent nie wyrażał zgody bo czuł że się obędzie bez operacji. Nie wiesz jaka decyzje podjaby gdyby widział że utraci przytomność i bedzie o krok od śmierci. Drugim aspektem jest ewentualny nizszy wymiar kary.

Pacjent ma prawo nie wyrażać zgody z jakiego powodu chce. Jeden się nie zgodzi bo czuje, że obejdzie się bez. Inny odmówi bo się boi. Inny bo mu religia zabrania  itp. Wystarczy (powinno) podpisać odmowę i już. Bez możliwości późniejszych roszczeń, że był zestresowany, albo na lekach uspokajających itp. 

Poza tym logiczne jest, że gdyby ktoś znał następstwa swoich decyzji podejmowałby prawdopodobnie te najkorzystniejsze dla siebie, a to że nikt nie potrafi przewidzieć przyszłości jest oczywiste i należy pozwolić ludziom podejmować ryzyko tam gdzie tylko mają na to ochotę.

Ps. Jaka jest TWOJA opinia nt. wyższości ww. wartości?

Problem powstaje wtedy gdy pacjent, który początkowo nie zgadza się na proponowane przez lekarza postępowanie po pewnym czasie dochodzi od lekarza odszkodowania pod pretekstem niedostatecznego poinformowania, braku świadomości możliwych następstw. Często wykorzystuje do tego braki w dokumentacji medycznej - często lekarz nie bierze podpisu pod brakiem zgody na jakieś leczenie.
I w sądzie ma to tragiczne (dla lekarza) skutki.

Jest jeszcze aspekt którego w tym artykule nie opisywałem czyli braku regulacji prawnych pewnych kwestii - np zaniechania terapii uporczywej czy przepisów regulujących "sprawy końca życia", podejmowania resuscytacji czy określonych rodzajów terapii. I tak przyjmujemy na OIT 92-latkę z rozsianym procesem nowotworowym bo lekarz z interny boi się nie wezwać anestezjologa a anestezjolog boi się być tym "co skazał babcię na śmierć".

4 godziny temu, kubior napisał:

Wystarczy (powinno) podpisać odmowę i już. Bez możliwości późniejszych roszczeń, że był zestresowany, albo na lekach uspokajających itp. 

A oczywiście lekarz bez ogródek powinien poinformować pacjenta, że jak nie zrobimy operacji lub ją opóźnimy to skutkiem może być to, to, to, albo i śmierć w męczarniach. Oczywiście musi to być zgodne z prawdą. 

A to, że każdy się boi to kwestia nagonki współczesnych mediów na lekarzy i niesłychana propaganda mówiąca, że ww. 92 latkę należy leczyć do "ostatniej kropli krwi" bo jak ktoś już wspominał ochrona zdrowia jest najważniejsza, bo tak go uczyli na kursie z medycyny sądowej. 40 lat temu tego nie było. Tak, tak, wiem, wiem, nie było takich wspaniałych możliwości diagnostycznych i terapeutycznych.

Akurat jeśli chodzi o mnie to w kwestiach prawa mi zależy najbardziej na tym, aby jak najwięcej z tego obszaru wiedzieć. Właśnie dlatego również staram się sporo czytać artykułów. Zdecydowanie mogę każdemu polecić świetny wpis http://www.pracujemy.eu/upadlosc-konsumencka-kiedy-oglosic/ gdzie bardzo ciekawie opisano czym jest upadłość konsumencka oraz jak ją ogłosić.