Mam następujące pytanie - wiadomo, jak jest z miejscami rezydenckimi w Polsce. Interesują mnie konkretne specjalizacje (jeszcze nie jestem zdecydowany, ale w końcu podejmę właściwą decyzję) - czy w przypadku niedostania się na specjalizację rezydencką w Polsce, warto jest się zastanawiać nad robieniem specjalizacji na Zachodzie?
Jeśli tak, to jaki kraj Waszym zdaniem jest warty zainteresowania pod względem finansowym i socjalnym (myślałem o Niemczech, Szwajcarii)?

Jestem dopiero studentem , nie mam żadnego doświadczenia w tej materii ale czytając medicus helveticus to były jasne przyczyny dlaczego przeistoczył się w medicus germanicus .

Wiec Szwajcaria chyba nie jest najlepszym miejscem dla obcokrajowca

Wiec Szwajcaria chyba nie jest najlepszym miejscem dla obcokrajowca

Na podstawie przeżyć jednej osoby raczej trudno coś takiego stwierdzić - ja dla odmiany mam 2 kolegów tam pracujących i są zadowoleni mimo, że na początku pytano ich czy w Polsce mieli prąd i czy nie musieli nosić wody ze studni. Swoją drogą obaj twierdzą, że Szwajcarzy mogą się wydawać nieco ksenofobiczni, ale zyskują przy bliższym poznaniu.

Na mobbing możesz się naciąć wszędzie - wystarczy mieć pecha i źle trafić.

Jeśli ktoś pracuje w małym mieście to trzeba się przygotować na to, że samotność czy nuda może jednak trochę doskwierac. Z takich miejsc jest najwięcej ogłoszeń, bo braki lekarzy są tam największe. W Norwegii wygląda to dość podobnie - jednemu pasuje praca w małym mieście i robienie niewiele za niezłą kasę, inny będzie potrzebował czegoś więcej, bo będzie się chciał rozwijać.

Gdybym moją opinię o Norwegach przed wyjazdem czerpał jedynie z tego co pisza w necie to w życiu bym tam nie pojechał ^^

Dlatego nadmieniłem że nie wiem ale się spotkałem z doniesieniami - i podałem jakimi .

Na rożnej maści videoblogach (ludzi rożnych profesji ) też zdążają się niezbyt pochlebne opinie o Szwajcarii .

A przy okazji jakie są wymogi dla świeżo-upieczonego absolwenta tuż po stażu by pracować w Norwegii

A przy okazji jakie są wymogi dla świeżo-upieczonego absolwenta tuż po stażu by pracować w Norwegii

Najlepiej jest znać język i mieć Bergenstest w kieszeni. Wtedy możliwości są największe. Co prawda są w Pl firmy rekrutujące lekarzy bez znajomości języka, ale dotyczy to przede wszystkim specjalistów deficytowych.

Obecnie coraz więcej osób decyduje się na zrobienie w Norwegii stażu, bo można sporo się nauczyć i łatwiej potem o pracę.

super, mój temat został olany, więc może tutaj się czegoś dowiem na temat stażu lub specki w UK. Ktoś coś wie? Ja słyszałam ostatnio od znajomej, że podobno nie chcą na specki przyjmować, ale jakoś mi się nie wydaje to prawdą... No, nieistotne, ale może ktoś ma konkretne wieści?

Mat napisałeś o języku a co z akredytacją dyplomu - Norwegia przecież nie jest w Uni

Z UK spotkałem się z opinią że jeszcze pare lat temu spoko a teraz (po zmianie przepisów) pierwszeństwo na specki maja Brytyjczycy wiec jest cieżko .

Chyba najłatwiej jest w DE , ale np ja ni w ząb po niemiecku wiec sam się zastanawiam czy by nie mieć otwartej furtki nie rozpocząć edukacji językowej

Mat napisałeś o języku a co z akredytacją dyplomu - Norwegia przecież nie jest w Uni

Wysyła się odpowiednie papiery do SAFH, a oni już robią resztę. Generalnie uznają bezproblemowo - ja miałem co prawda mały problem z uznaniem jednej ze specjalizacji, ale udało nam się rozwiązać ten problem.

No, a jak to jest z robieniem specjalizacji w Norwegii? Podobno robi się krótko, a potem taka specjalizacja nie jest w Polsce uznawana. Jak to jest z dostaniem się na specjalizacje zabiegowe, a jak na psychiatrię?

Ja może zapytam się inaczej - jak sądzicie, w którym kraju europejskim patrzą najbardziej przychylnie na polskich absolwentów uniwersytetów medycznych?

Sama zastanawiam się nad podjęciem specjalizacji zagranicą - nie wiem jednak, w którym miejscu zacząć szukać...