Jak wiadomo w dzisiejszych czasach jak i na przestrzeni ostatnich wielu lat dąży się do ciągłego zawężania specjalizacji.

Ale spróbujmy oderwać się od tego i zastanowić się co chcielibyśmy robić(bez względu czy jest to możliwe to zastosowania )

Pasuje wam zajmowanie się bardzo wąską "działką" czy wolelibyście mieć duży przekrój przypadków ?

Ciągnie Was do wysokospecjalistycznych ośrodków czy może snujecie marzenia o małej społeczności gdzie musieliście zapewnić opiekę w szerokim spektrum przypadków ?

 

Aspekt dostępu do dóbr wielkomiejskich, zarobków itd pomińmy,skupmy się nad aspektem samej pracy

Myślę, że od zawężania specalizacji już nie uciekniemy... Np: w UK można znaleźć już takie cuda jak ortopeda, ktory operuje tylko bark i twierdzi, że kolana nie zoperuje, bo nie umie;) W mojej opinii trochę szkoda, bo co to za frajda operować przez całe życie tylko bark, wątrobę, kolano czy prawy jajnik i czy jest wowczas sens kończyć 6-letnie studia i 5/6-letnią speckę?

Na pewno bycie specjalistą w bardzo wąskiej dziedzinie jest równoznaczne z dobrymi zarobkami, bo jak robi się przez kilka lat tylko jedną rzecz to ma się ją opanowaną do perfekcji i minimalizuje się ryzyko powikłań, co przyciąga pacjentów. Pytanie czy żeby "stukać" przez większość życia jeden zabieg trzeba kończyć medycynę. Może w przyszlości bardziej ekonomiczne będzie utworzenie kierunków typu "rekonstrukcja ACL - dzienne licencjackie, 3-letnie" ;p

Ale oderwijmy się od realiów pracy

Podyskutujmy o wewnętrznych pragnieniach, można stukać 1-2 zabiegi i być z tym pogodzonym ale jednocześnie myśleć że fajnie byłoby robić coś innego (bez realnej kwestii spełnienia tej myśli )

 

M90 -jak chciałbyś pracować ? Nie jak będziesz, nie jak możesz ale jak chciałbyś ?

Dla pełnej jasności - jestem kobietą

Ja nie chciałabym zamknąć się w bardzo wąskiej dziedzinie tzn. operować tylko trzustkę albo znieczulać tylko pacjentów neuro. Jak dla mnie jest to ograniczające lekarsko i po prostu nudne. Z jednej strony czasy omnibusów na pewno minęły ale przegięcie w drugą stronę też jest, moim zdaniem, niedobre.

Radko piszesz w formie 1 osoby czasowniki które by wskazywały na płeć, teraz już będę wiedział

 

Ale znów piszesz że czasy omnibusów minęły ale temat nie dotyczy stanu faktycznego a jedynie wewnętrznych chęci i wyimaginowanego świata gdzie można być kim tylko się chce

Ale rozumiem  że wybrałabyś coś pomiędzy 

Po prostu chciałabym być specjalistą w swojej dziedzinie w pełnym jej zakresie, a nie zawężać się do bardzo wąskiej jej podspecjalizacji. I tyle.

 

A Ty? Chciałbyś być Leonardem czy może coś węższego?;p

Nie wiem 

 

 

Wizja przyszłości zawsze kojarzyła mi się z nowoczesnym dużym szpitalem , konkretnym oddziałem itd ale chyba było to podświadomie narzucone realami dzisiejszego świata

A kiedy próbuje się wyzbyć racjonalizmu , nie myśleć o tym jakie warunki miałyby dzieci , jak daleko byłoby do sklepów jakie zarobki ma lekarz rodzinny to koncepcja spokojnego życie w jakimś idyllicznym miasteczku gdzie jest się po prostu lekarzem z dużym przekrojem przypadków ma w sobie pewną dozę magii

ja w przyszłości chciałabym być specjalistą od czegoś konkretnego, aby każdy wiedział, że z tym to tylko do niej, bo jest w tym świetna. ale z drugiej strony żeby być super specjalistą uważam, że trzeba mieć też porządną i ugruntowaną wiedzę ogólną. zamykając się na jedną dziedzine, nie można być z tyłu z innymi, bo dlaczego miałby na tym ucierpieć pacjent?