Zapewne większość z Was wie, jeśli nie to szybciutko wyjaśnię. W USA istnieje kierunek Medicine of Osteopathy. Kończąc takie studia, zdając odpowiedniki polskiego LEPu, zostajemy lekarzami mającymi takie same prawa, jak osoby kończące medycynę (MDs). Jeśli Doktor Osteopatii postanowi pracować w Polsce, to tutaj jego działania są mocno ograniczone, nie może ubiegać się o specjalizację, a przede wszystkim nie jest lekarzem. I teraz moje pytanie: Co w przypadku, gdy osoba po Osteopatii ukończy specjalizację za granicą i wróci do Polski? Nadal jest tylko osteopatą z ograniczeniami, czy lekarzem specjalistą mogącym bez przeszkód wykonywać te same zabiegi, co inni lekarze po tej, konkretnej specjalizacji?   

Z góry bardzo dziękuję wszystkim za odpowiedzi!  

Pod względem formalnym osteopata wykształcony zagranicą nie jest w Polsce uznawany, ale może przecież pracować z zakładzie fizjoterapii lub prywatnym gabinecie rehabilitacyjnym. Sam spotkałem osobę, która w tej dziedzinie wykształciła się sama, a praktykuje na zasadzie "wolnej amerykanki" i nikt jej nie ściga.

Z drugiej strony sam temat jest niezwykle ciekawy. Osteopatia dział medycyny poniekąd "alternatywnej", choć ma wiele wspólnego z ortopedią, rehabilitacją i fizjoterapią. Jednak filozofia holistyczna, której źródła leżą gdzieś na dalekim wschodzie (Chiny, Indie) nie jest traktowana poważnie przez medycynę europejską. Pikanterii sprawie dodaje fakt, że to, co w Europie jest medycyną niekonwencjonalną, to w Chinach jest powszechną uznaną praktyką.

Osobiście uważam, że osteopatia po "przewietrzeniu" z nadmiaru filozofii ma szansę jako jedna z nielicznych medycyn alternatywnych dołączenia do świata medycyny akademickiej. Przemawia za nią to, że w wielu przypadkach po prostu działa, choć mamy wciąż mało twardych dowodów EBM na to działanie.

Dnia 4.05.2017 at 10:08, Newman napisał:

Pod względem formalnym osteopata wykształcony zagranicą nie jest w Polsce uznawany, ale może przecież pracować z zakładzie fizjoterapii lub prywatnym gabinecie rehabilitacyjnym. Sam spotkałem osobę, która w tej dziedzinie wykształciła się sama, a praktykuje na zasadzie "wolnej amerykanki" i nikt jej nie ściga.

Z drugiej strony sam temat jest niezwykle ciekawy. Osteopatia dział medycyny poniekąd "alternatywnej", choć ma wiele wspólnego z ortopedią, rehabilitacją i fizjoterapią. Jednak filozofia holistyczna, której źródła leżą gdzieś na dalekim wschodzie (Chiny, Indie) nie jest traktowana poważnie przez medycynę europejską. Pikanterii sprawie dodaje fakt, że to, co w Europie jest medycyną niekonwencjonalną, to w Chinach jest powszechną uznaną praktyką.

Osobiście uważam, że osteopatia po "przewietrzeniu" z nadmiaru filozofii ma szansę jako jedna z nielicznych medycyn alternatywnych dołączenia do świata medycyny akademickiej. Przemawia za nią to, że w wielu przypadkach po prostu działa, choć mamy wciąż mało twardych dowodów EBM na to działanie.

Po owym "przewietrzeniu" czym będzie się różniła od dietetyki? ((=

W sumie ja dopiero co się niedawno o niej dowiedziałem, ale jak się okazuje to właśnie osteopatia moim zdaniem jest bardzo fajną sprawą aby móc uzdrowić nasze całe ciało. Tym bardziej, że ja już nawet miałem okazję poddawać się takim czynnościom i faktycznie czuję się o wiele lepiej.