Ranking

http://www.hospital.com.pl/ Byłam na oddziale internistycznym z profilem hematologicznym. Trafiłam tam na praktyki pielęgniarskie po I roku. Wszystkie formalności załatwia się w administracji u miłej pani w pokoju którego numeru już nie pomnę. U mnie przebiegło to bezproblemowo, właściwie chcieli tylko ubezpieczenie, nikt mnie nawet nie zapytał o książeczkę sanepidowską Sam szpital jest dość nowoczesny - mogę to ocenić na tyle, na ile potrafię... W każdym razie jest czysty i zadbany. Na oddziałach stale pracują salowe i efekty tej pracy widać. Jest wiele oddziałów, mnóstwo poradni, ogólnie - wielki budynek. Jednak nie wszystko jest tak do końca dobrze pomyślane - na przykład zbyt małe sale - zwrócił moją uwagę fakt, że aby wyjechać z pacjentem leżącym (w sali trzyosobowej) na łóżku pośrodku lub przy oknie, trzeba przestawić łóżko przy drzwiach na korytarz. Akurat przy zwykłych wyjazdach na badania nie miało to znaczenia (poza dodatkową robotą dla nas) no ale gdyby liczył się czas... Jeszcze potwornie mnie irytowały (i nie tylko mnie) ogroooomne kolejki do USG i rentgena. Najlepiej było jechać z pacjentem leżącym - bo wtedy miało się pierwszeństwo... Nie jestem zbyt zadowolona z tego, co mnie tam nauczyli. Miałam praktyki pielęgniarskie, więc trafiłam pod opiekę pielęgniarek, które nie za bardzo chciały uczyć takich bardziej praktycznych rzeczy - zakładania wenflonów, pobierania krwi, zastrzyków... Pokazać pokazały, ale nie bardzo chciały pozwalać żebym robiła to sama. Bardziej byłam od wożenia pacjentów na badania, przygotowywania prostych kroplówek, takich pierdółek. Tutaj dodam że zależy to od oddziału - na jeden dzień wypożyczyła mnie po sąsiedzku leżąca chirurgia i tam pielęgniarki miały do mnie zupełnie inne podejście - popatrzysz raz jak ja to robię, potem zrobisz pod moim nadzorem, a potem już sama. Wtedy to się nawkłuwałam Może też dlatego, że mieli tam niesamowity zapiernicz. Tak więc jeżeli nie chcecie się nudzić - polecam chirurgię na III piętrze. Ogólnie praktyki tam wspominam miło. Atmosfera jest fajna i nikt nie patrzy krzywo.

Jestem właśnie w trakcie zajęć z chirurgii i musze powiedziec ze jest super. Grupy mamy 2-3 osobowe, codziennie (lub prawie) na blok jako pełnoprawna asysta. Nie ma migania się + prowadzenie historii choroby, wypisy, obchody, kominki radiologiczne. Zajęcia mamy od 7:30 i jak widać nie nudzimy się. Plus jeden dyżur całodobowy do odrobienia. Rok temu miałam ciekawy dyżur. Zaczął się o 15 a 15:10 wjechał pierwszy pęknięty tętniak, o 21 drugi. Zobaczymy co mnie czeka w pon Pozdrawiam!

Nie wiem, czy wypada mi się wypowiadać, bo "pomoc innym" była ostatnią rzeczą o jakiej myślałam. Po prostu uznałam, że z moimi zdolnościami nie mam innego wyboru jak medycyna, a cechy charakteru odpowiadają dobremu lekarzowi. Nie lubię też mówienia "powołaniu"- dla mnie zawsze było oczywiste, że w tym, co robimy dajemy z siebie wszystko i poświęcamy się na ile to możliwe. Po prostu jestem, interesuje mnie to i mam nadzieję robić to dobrze. Czasem jest przykro, kiedy koledzy z liceum pracują się i bawią się, a ja siedzę nad książkami. Z drugiej strony nie wyobrażam sobie innego wyboru.

Mysle,ze moze to wynikac z tego,ze kiedys kobiety pewnie nawet nie myslaly o takiej specjalizacji i byla ona w 100% meska. Az tu nagle wywalczylysmy rownouprawnienie i zaczelysmy pracowac w "meskich" zawodach/specjalizacjach. I moze mezczyzni czuja sie zagrozeni,chiurgia kojarzona jest ,wg.mnie z sila,mestwem,wytrwaloscia,wiec wg.niektorych nie ma tam miejsca dla kobiet ale trzeba to zmienic