classic black

zgłaszam chęć udziału

W obecnych czasach bez znajomości podstaw diagnostyki daleko się niestety nie zajedzie. Zgadza się, ale nie zmienia to faktu, że diagnostyka laboratoryjna, na 3 roku studiów gdzie tak naprawdę człowiek dopiero nabywa podstawy interny, badania pacjenta i dopiero wkracza w przedmioty kliniczne jest bezsensem ponieważ jest bezmyślną pamięciówą bez zrozumienia problemu. Poza tym nie wiem jak na innych uczelniach, u nas przedmiot ten jest prowadzony przez biochemików. Diagnostyka jak najbardziej jest potrzebna, ale powinna być prowadzona z sensem, po pierwsze przez lekarzy na zasadzie omawiania konkretnych przypadków, że przychodzi baba do lekarza z tym i tym i jaką diagnostykę należy jej zrobić, a po drugie nie na 3 ale na 5-6 roku, gdzie przeciętny student medycyny już raczej wie co i jak i przedmiot ten będzie zebraniem i podsumowaniem wiedzy o diagnostyce. Diagnostyka we wro jest dla mnie bez sensu :/ Niestety niewiele z tego wyniosłam, a gdyby było to prowadzone w innej formie, to rzezczywiście byłoby przydatne. Wiem, oni tłumaczą, że to jest dgn laboratoryjna, nie kliniczna, ale pipetować już się nauczyłam wcześniej, a wyników podstawowych badań pewnie nie do końca poprawnie umiem odczytać ;/

a jak poziom enzymów wątrobowych?

Zdrowi ludzie po 30. są albo nieprzebadani, albo niezdiagnozowani.

Witajcie, Paulina, III rok Wrocław zawężenie zainteresowań medycznych dopiero przede mną biegam, ćwiczę, czytam rzeczy rozwijające duchowo i uwielbiam czerwone wytrawne wino Pozdrawiam

We Wrocławiu jakoś nie zauważyłam żeby się za bardzo czepiali. Co prawda teraz mam same propedeutyki, może później będzie bardziej surowo.

Mam Litmann II SE Classic i jestem zadowolona. Jest porządny, wygodny i odporny na transport w torbie Nie sądzę, żeby był potrzebny lepszy, bardziej specjalistyczny, bo tym udawało się do tej pory wszystko wysłuchać, o czym była mowa w danym przypadku pacjenta. Zresztą jest używany przez lekarzy internistów i się sprawdza. Jeśli ktoś planuje ściężkę kardiologiiczną, to i tak lepiej jest kupić specjalistyczny stetoskop po studiach, jak już się zniszczy studencki

Właśnie jestem na 3 roku. Kliniki się zaczęły, propedeutyka interny i pediatrii i całkiem fajnie to wygląda, można się czegoś nauczyć. Poza tym nadal jest dużo nauk podstawowych, a kliniki to raczej miły przerywnik. Koła naukowe działają i tylko od dobrej woli zależy, czy coś się z nich wyniesie. Dla ambitnych są możliwości. Co do zmiany nazwy to nie mam pojęcia Jeśli chodzi o przyjazność, to szwankuje system wszelkich spraw dziekanatowych związanych np. z zapisywaniem się na praktyki (zawsze są kolejki). Zapisy na egzaminy ustne to też śmieszna sprawa, bo oczywiście znowu działa system kolejkowy z dwustu ileś osobami na roku :/

Virella jest całkiem w porządku, ale drażni mnie w niej to, że wspomina się o czymś nowym, nie wyjaśnia, a powraca do tego dopiero w dalszych fragmentach. I przez to nie wystarczy przeczytać raz, żeby ogarnąć. Trzeba jednak przyznać, że jest w miarę konkretna. Miałam okazję skorzystać z Murraya i jestem pozytywnie zaskoczona. Mimo, iż to dopiero pierwsze polskie wydanie, to dobrze się czyta, do tego ładne kolorystycznie, zdjęcia, wykresy itp. Na pewno nie nudzi tak szybko, jak pozostałe dużą zaletą są przejrzyste tabelki, opisy przypadków klinicznych. Układ jest logiczny i przejrzysty, informacje konkretne. Podsumowując - solidny amerykański podręcznik. Po przejściu z innych książek na Murraya, wrażenie tak pozytywne jak transfer Bochenek/Marciniak --> Gray