Ranking

Nie martw się! Nie jesteś sama! Myślę, że zdecydowana większość ludzi jest rozczarowana medycyną. Myślę, że również większość żałuje wyboru. Z drugiej strony, ten zawód ma jeden plus: bezpieczeństwo zatrudnienia, co w dzisiejszych czasach nie jest takie oczywiste. I powiedzmy sobie szczerze dotyczy to KAŻDEGO absolwenta. Nawet najgłupszego, najmniej nadającego się. Średnio inteligentny szympans w tym kraju jakąś tam medycynę może praktykować i z głodu nie umrze. Również nie trzeba mieć bogatych starych ze znajomościami, żeby sobie jakoś radzić. Bo w innych branżach to już nie jest takie oczywiste, trzeba być albo najlepszym i ostro zapierdalać, albo rodzice ustawieni, albo znajomości itd.itp. Dobra opcja to nie jest, ale dobrych nie ma, bo życie jest do dupy, trzeba się z tym pogodzić. Spójrz na siebie, sama piszesz, że pochodzisz z prowincji, z biednej rodziny, wiodłaś proste, chłopskie życie. I co ty niby mogłabyś robić prócz tej medycyny? Zostałabyś tam i co byś robiła w polu pracowała? W urzędzie gminy (masz znajomości?)... ? Skończyłabyś uniwerek i sprzedawałabyś ciuchy w zarze? A może być kancelarię adwokacką w Warszawie otworzyła? Medycyna to nie raj, ale to też nie śmierć głodowa, nie trzeba być najlepszym, żeby jakoś dawać sobie radę, wrzuć na luz.

W sumie na trzecim roku też miałem kryzys. Ale już mi przeszło, więc Tobie też powinno przejść : )

Wiesz, na 3 roku to Ty jeszcze tak naprawdę nie "ugryzłaś" medycyny, wszystko dopiero przed Tobą. Zaczniesz na dobre zajęcia kliniczne to zobaczysz A co do nieśmiałości, zgadzam się z opiniami, które słyszałaś. Studia bardzo zmieniają, szczególnie lata kliniczne. Ja zawsze byłam nieśmiała, ale zauważyłam gdzieś na 4 roku, że to się zmienia. O ile na 3 roku wstydziłam się odezwać do pacjenta, to teraz absolutnie nie mam z tym problemu. Także głowa do góry! I nie przejmuj się, że nie jeździsz w każde ferie na narty czy nie jeździłaś na wycieczki nie-wiadomo-gdzie. Ja mam tak samo jak Ty i przeżyłam. A nawet mam o czym rozmawiać ze znajomymi z roku Poza tym nie wszyscy to burżuje Nic dodać, nic ująć. Jak nie chcesz za dużo czasu spędzać z pacjentami, to może spodoba Ci się radiologia? Opisywanie czarno-szaro-białych ciapek wbrew pozorom nie jest takie nudne

Wypalenie zawodowe? Już? O specjalizacji pomyśl gdy skończysz studia - w czasie ich trwania zobaczysz która Cię najbardziej interesuje. Dyplom lekarza nie nakłada na Ciebie obowiązku leczenia ludzi ; ) Zawsze możesz zostać aktorką, sprzedawcą, kimkolwiek ; ) Znajdź sobie jakieś hobby. Znaczki? Pocztówki? Muzyka? Hazard? Drogie samochody? Znajdź sobie jakąś odskocznię od codzienności. A obraz lekarza - humanisty, wszechstronnie wykształconego, chociaż piękny i romantyczny, w obecnych czasach jest zupełnie błędny. Może jeszcze te sto lat temu lekarze faktycznie byli wielkimi uczonymi, nie ograniczonymi do medycyny. Obecnie lekarz to urzędas w szpitalu ; ) Trzymaj się ramy, nie załamuj się, bądź dobrej myśli!