Jednocześnie rak pęcherza stanowi przykład choroby, w diagnostyce której świetnie sprawdziłby się screening i aktywny nadzór przy użyciu biomarkerów identyfikowanych w moczu.
Już na przełomie lat 80 i 90 ubiegłego wieku, angielscy naukowcy zwrócili uwagę na to, że dysponujące doskonałym węchem psy, przy odpowiednim szkoleniu, są w stanie wykryć różnego rodzaju nowotwory na podstawie zapachu i identyfikacji związków uwalnianych z moczu. Najskuteczniejsze z nich potrafiły stwierdzić obecność raka pęcherza moczowego ze skutecznością sięgającą ponad 70 procent.
Obserwacje te skłoniły badaczy do poszukiwania metod oznaczania i identyfikowania substancji uwalnianych z moczu w temperaturze pokojowej tzw. lotnych związków organicznych (ang. VOCs – volatile organic compounds). Oczekiwania te zostały spełnione poprzez rozwój technik chromatografii gazowej oraz spektrometrii masowej, które pozwoliły na szczegółową analizę gazów uwalnianych z ludzkich wydalin takich jak mocz i kał. Ponadto zauważono, że można zidentyfikować specyficzne dla danej choroby VOCs, a więc stwierdzenie obecności określonych związków organicznych w mieszaninie gazów uwalnianych z próbki pozwala na postawienie diagnozy. Pomimo obiecujących rezultatów, zastosowanie spektrometrii masowej i chromatografii gazowej w codziennej praktyce jest bardzo trudne i kosztowne, ze względu na ograniczoną dostępność urządzeń w specjalistycznych laboratoriach, wymagających udziału wysoce wykwalifikowanego personelu. Wysiłki naukowców skupiły się na poszukiwaniu prostego, przystępnego i taniego sposobu analizy próbek biologicznych uzyskiwanych od pacjentów, który jednocześnie charakteryzowałby się skutecznością porównywalną z wyżej wymienionymi metodami.
Z rozwiązaniem przyszli naukowcy z University of Liverpool, którzy opracowali urządzenie Odoreader – stanowiące połączenie kolumny chromatograficznej z metalowym sensorem. Lotne związki zostają odseparowane z mieszaniny gazów w zależności od masy lub ładunku elektrycznego. Następnie obserwuje się jak zmienia się opór elektryczny czujnika w obecności określonych VOCs. W rezultacie otrzymuje się wynik w postaci chromatogramu, który poddawany jest analizie. Metoda ta pozwala także na identyfikacje określonych, charakterystycznych dla danej choroby modeli lub profili VOCs. Według opublikowanych przez twórców danych, uzyskanych na grupie ponad stu pacjentów, czułość i skuteczność tej metody w wykrywaniu raka pęcherza moczowego wynosi odpowiednio 97% i 100%, zaś czas samego badania wynosi około pół godziny. Naukowcy poszli także o krok dalej, wykorzystując Odoreader w detekcji raka prostaty, uzyskując po raz kolejny, wyśmienitą skuteczność na poziomie 91%. Choć obserwacje te wymagają potwierdzenia w szerzej zakrojonych, obejmujących większą grupę pacjentów badaniach, to ciężko przejść obojętnie wobec takich rezultatów.
Czy czeka nas rewolucja w diagnostyce nowotworów dolnych dróg moczowych? Czas pokaże.
- 0 komentarzy
- 2147 wyświetleń
-
.jpg.abf378e46589704ba122b148036e9eb9.jpg)
