Nie wiem, czy na wszystkich uczelniach (ale jest to dosyć prawdopodobne), na pewno na naszej osoby zaczynające studia 01.10.2012 nie mają w planie obowiązkowego wfu (wcześniej na naszym lekarskim był przez pierwsze dwa lata). Ciekawa jestem co sądzicie na ten temat.

Z tym, że aktywność fizyczna jest potrzebna, wręcz niezbędna, nikt chyba nie będzie się sprzeczał. Chodzi mi raczej o coś innego - mianowicie czytałam na innym forum parę wypowiedzi w stylu "dobrze, że nie będzie wfu, wolę sobie sam zaplanować, jaki wysiłek fizyczny pasuje mi najbardziej".

Z jednej strony się z tym zgadzam, ale z drugiej... to nie jest liceum, gdzie wszyscy robią to samo: jest wiele dyscyplin do wyboru i jeśli wolisz ćwiczenia rozciągające i kształtujące mięśnie, to zwyczajnie nie zapisujesz się na siatkówkę. A często-gęsto samemu ciężko się zmotywować (sama wiem, ile razy nie poszłam na dodatkowy basen w weekend, bo nie chciało mi się wstać )

Co Wy na to? (rozmawiałam z mamą, która zupełnie nie rozumie tej decyzji - kiedy ona studiowała 25 lat temu wf był przez cały tok studiów)

Totalna porażka spowodowana przez brak kasy na uczelniach i związane z tym oszczędności.

Z drugiej strony na studiach są ludzie dorośli (powinni być..) którzy sami świadomie zadbają o swoją kondycję

fizyczną i zdrowie w przyszłości. A nawet jeśli jest obowiązkowy wf, tu szczególnie o paniach i tak się op..ierają [wysiłkowi fizycznemu]

Imo zła decyzja jednak, bo bat pod postacią indeksu ułatwia decyzję co do uprawiania sportu

nikt o nic nie zadba, to kolejny dowód na farsę tej tzw. reformy - szkoda w ogóle mówić. Są piniądze na chemie med. biofizyki i inne praktycznie wcale nie zredukowane jak się oakzuje, a nie ma na wf. Dla mnie wf powienien być w każdym semstrze, a języki conajmniej 4 lata, a nie 2 jak teraz.

Właśnie na biologu jest dużo głosów tegorocznych pierwszaków, którzy są wręcz zachwyceni brakiem wfu... Zastanawiam się, czy do tego, że jednak by się przydał, się dorasta, czy jednak nadchodzące pokolenie ma inne podejście do tej sprawy.

Ja tam żałuję że miałem jedynie dwa semestry wuefu. Był to dla mnie jedyny wysiłek fizyczny na tygodniu, a obowiązek uczęszczania na zajęcia zmuszał mnie do pojawiania się tam. Co mi na zdrowie wyszło. A tak wuefu nie mam i po prostu nie chce mi się ruszyć sempiterny znad książek.

Ja z wielkim sentymentem wspominam te 2 lata WFu, które miałem na UMEDzie - była to świetna odskocznia od nauki.

Na sąsiednim wydziale wojskowo-lekarskim UMEDu, jak ja rozpoczynałem studia WF jest przez całe studia, i to w podwójnym zakresie (zajęcia do wyboru + sztuki walki) - strasznie żałowałem, że i u nas nie może być choćby po prostu samych zajęć do wyboru przez dłuższy czas. Na szczęście organizatorzy zajęć nie robią problemów i zapisać na nie można się także na 3, 4, 5 i 6 roku (o ile tylko są wolne miejsca)

Brak WFu jest totalną porażką - powinno go być minimum 2 lata, to moim zdaniem bezwzględne minimum - oczywiście, niech to będą zajęcia do wyboru, ale niech będą...

Ja również uważam, że likwidacja wfu to jest porażka. Sama, jak byłam w LO, to bojkotowałam wf, ale to z powodu jego beznadziejnej formy, wystawiania ocen z okazji tego, jak kto potrafi daleko skoczyć lub szybko przebiec, no i okropnych nauczycieli i ich systemu "usprawiedliwień". Szkoda gadać. Na studiach zupełnie to tak nie wyglądało, można było na dobrą sprawę robić na tym wfie co się chciało, no i rzeczywiście "obowiązek" wysiłku był super, bo teraz naprawdę ciężko jest się samemu zebrać, zawsze znajdzie się coś ważniejszego do roboty albo odwieczne "jutro". A ci, co się cieszą, to w większości zakompleksione dzieciaki, być może z nadwagą albo otyłością. True story.

Zakompleksione dzieciaki? Raczej wydaje mi się, że większości kandydatom na AMy wydaje się, że wuef to po prostu strata czasu, który można wykorzystać na naukę anatomii, no bo przecież na medycynie jest tak okropnie ciężko i nie ma czasu na nic, nawet na sen, a co dopiero na wuef.

Ja również jestem przeciwko .

U mnie na UMLub był przez 1 semestr na 1 roku i jeden semestr na drugim .

Tyle że wf był na zasadzie jak w LO , można było wybrać sekcję ale to były treningi po 2 razy w tygodniu chyba minimum , a podstawowy wf to zajęcia prowadzone przez nauczyciela , na pierwszym roku było tak ze z 1.5 godzinnej lekcji z godzina to była rozgrzewka a później albo piłka albo siłownia/tenis stołowy tyle ze po rozgrzewce nie było czasem siły by grać.

Wiec WF jak najbardziej na tak chodź mój nie był idealny

na woj-leku wf jest przez pierwsze 3. lata(byl, nie wiem czy cos sie nie zmienilo przypadkiem), wczesniej obowiazkowy byl przez 4, ale z mojego planu na 4. rok jest juz wykreslony(aczkolwiek nikt nikomu nie bedzie bronil dogadania sie i uczeszczania na zajecia). Ogolnie wg mnie decyzja odpuszczenia sobie zajec z wf-u to kompletne nieporozumienie, ktore jednak pokazuje trend jaki obecnie istnieje. Najprostszy przyklad - orliki. Nie wiem czy ktos z was zaobserwowal takie zjawisko, ale 90% czasu orliki pozajmowane jest przez osoby w wieku +20, mlodziez raczej bardziej sie garnie do komputera, czy telewizora niz aktywnosci fizycznej. Jak tak dalej pojdzie to i w liceum zrezygnuja z obowiazkowego wf-u. A pozniej wszyscy narzekaja, ze pelno paralitykow z wadami postawy lata po miescie