Witam,

W wielu wątkach na forum przewija się temat zadowolenia z obrania tego właśnie kierunku studiów, często piszecie o rozczarowaniu , zaskoczeniu- jako o emocjach które wystąpiły z czasem.

Zachęcam do oddania głosu jak również przedstawienia swoich odczuć w tym temacie

Medycyny już bym nigdy nie wybrał. Teraz to bym uderzał na SGH, Politechnikę Wrocławską, Gdańską albo Warszawską. A jakbym się nie dostał albo nie dał rady to bym wyjechał pracować na zachód, jakiś zmywak w Anglii czy coś w tym stylu.

Faktycznie, studiowanie medycyny wygląda zupełnie inaczej niż to sobie wyobrażałem. Może to wina wszystkich seriali w stylu dr Housa, na dobre i na złe; może to kwestia tego że mimo wielu znajomych na kierunku lekarskim, nikt nie powiedział mi jaka jest prawda. A może człowiek młody był i głupi, żył w wyidealizowanym świecie i nie słuchał starszych kolegów? Tymczasem im dalej w las tym więcej drzew. Problemy, trudności, momenty zwątpienia, coraz gorsze perspektywy na przyszłość.

Mimo wszystko jeszcze raz wybrałbym medycynę. A to ze względu na to, że po prostu mnie to interesuje i lubię to robić.

Faktycznie, studiowanie medycyny wygląda zupełnie inaczej niż to sobie wyobrażałem. Może to wina wszystkich seriali w stylu dr Housa, na dobre i na złe; może to kwestia tego że mimo wielu znajomych na kierunku lekarskim, nikt nie powiedział mi jaka jest prawda. A może człowiek młody był i głupi, żył w wyidealizowanym świecie i nie słuchał starszych kolegów?

 

Najśmieszniejsze est to, że teraz ludzie też nie słuchają. Przecież widzą teraz na własne oczy w jakie gówno wdepnęli, a jak im się to mówią, że MALKONTENT, MARUDA, FRUSTRAT bla bla. To musi być miłość do medycyny, bo tylko miłość może być tak ślepa.

Toć napisałem, że mimo tego że coraz bardziej czuję jak śmierdzi ta kupa, w którą wdepłem, jeszcze raz wdepnąłbym w nią. Po pierwsze szkoda tych trzech przebolałych lat, po drugie mimo wszystko mi się to podoba.

Informatycy zakładający własne firmy też mają dużo problemów. Jeżeli miałbym męczyć się na studiach z informatyki, dodatkowo męczyć się z własną firmą i jeszcze nie czerpać przyjemności z tego co robię, to dziękuję.

Najśmieszniejsze est to, że teraz ludzie też nie słuchają. Przecież widzą teraz na własne oczy w jakie gówno wdepnęli, a jak im się to mówią, że MALKONTENT, MARUDA, FRUSTRAT bla bla. To musi być miłość do medycyny, bo tylko miłość może być tak ślepa.

Pisz wolniej, bo Ci się wyrazy zjadają

Bo marudzenie jest cechą frustratów. Człowiek, ktory ma łeb na karku będzie sobie radził, bo jak mu się w gównie przestanie podobać to z niego ucieknie do innego kraju lub do zupełnie innej branży albo nauczy się sobie w tym gównie dobrze radzić. To działa wedle zlotej zasady - jak ci źle to sobie zmień.

nie za bardzo wyobrażam sobie, co innego mogłabym w życiu robić chyba że zostać motorniczą w tramwaju innego pomysłu na życie nie mam i chyba nie miałabym znowu przed studiami.

Podobnie jak poprzednicy, gdybym miał jakiś inny pomysł na siebie, to bym się mocno zastanowił. A że nie miałem i nadal nie mam, to jestem gdzie jestem.

a ja nie wiem, czy bym jeszcze raz poszła na medycynę. Z jednej strony tak, bo to ciekawa praca i zdaje się, że można później godnie żyć, niemniej kosztuje młodość spędzoną nad książkami i sporo wyrzeczeń co do rodziny itp.spraw, chociaż patrząc na znanych mi lekarzy, nie jest wcale tak źle i można sobie wiele spraw poukładac i pogodzić ze sobą. Mnie osobiście najbardziej denerwuje forma tych studiów, są za długie, zapchane jakimiś badziewnymi przedmiotami. Z drugiej strony zaś myślę, że fach w ręku w młodym wieku to cenna umiejętność i może lepiej zostać mechanikiem, kucharzem, fryzjerem, cokolwiek...

Coś do rzeczy wreszcie napisałaś, chyba studia Cię doświadczają... hahaha