Ranking

Znam ten syndrom, oj znam... To można opisać w psychologii zapewne, jako jednostkę chorobową.

ja tam się po prostu uczę tyle, ile jestem w stanie - w sensie jak zaczynam zasypiać nad książką/skryptem i co drugie słowo i tak już do mnie nie dociera, to ją po prostu zamykam, szpanowanie, o której to ja nie poszedłem spać, bo się uczyłem milion godzin jest dla mnie żałosne i bez sensu - potem idę na zalkę, egzamin czy co to tam ma być, jak w miarę umiem to stresu za bardzo nie ma, może taki lekki, motywujący, jak nie za bardzo umiem to trochę większy. Ale nigdy się nie doprowadzam do stanu "matkoboskoprzenajświętszo, nic nie umiem, nie zdam, wywalą mnie" - jak nie zdam to pójdę na drugi termin, w końcu nie są do dekoracji, tylko po to, żeby ktoś z nich korzystał, więc mogę to być np ja. Pamiętam, jak mi wszystko pięknie szło na 1szym roku, w sesji też się tak nastawiłam "jakoś to będzie", no i niezdana anatomia mnie prawie w depresję wbiła. Na 2im roku po prostu podeszłam z nastawieniem "i tak mam wrzesień", dzięki czemu poprawka z histo właściwie w ogóle mnie psychicznie nie ruszyła. Kwestia odpowiedniego podejścia.

Flora bakteryjna przez całą noc potrafi zrobić niezłą imprezkę, więc poranne uczucie kapcia w ustach nie należy do najprzyjemniejszych. White, jeśli nie czujesz rano nic w tym rodzaju to tylko pozazdrościć

Dokładnie tak. Od siebie dodam jeszcze, że nie mogę zjeść śniadania zaraz po umyciu zębów bo nic mi wtedy nie smakuje jak powinno, in minus.

vebus zgadza się! meomartino, kilka dni temu tamtędy przejeżdzałem i lumpex jest otwarty a w drzwiach nawet stoi manekin z fartuchem Dla zainteresowanych - ul. Piastowska odchodzi delikatnie na prawdo od pasażu grunwaldzkiego idąc od strony uczelni - sklep jest blisko skrzyżowania z ul. Sienkiewicza, po prawej stronie.

Taaak- bo oczywiście wszyscy są tutaj bardzo zainteresowani opinią studenta 3-4 roku. Zwłaszcza w kwestii wyboru specjalizacji i wizji przyszłości medycyny Znam kilku lekarzy rodzinnych, którzy w tej specjalizacji zaczeli pracować mając już np 2 z interny i ze sporym doświadczeniem. Ich praktyka nie ogranicza się do pisania recept, wykonują np USG i z ograniczonymi możliwościami diagnostycznymi stawiają rozpoznania jakich nie powstydziłby się dr House. Mnie osobiście medycyna rodzinna nie interesuje, jestem w 100% nastawiony na zabiegówkę, wiem już co i gdzie będę robić.... Ale szanuję tych lekarzy, bo wcale nie mają lekko i potrafią być naprawdę dobrzy w tym co robią. Śmieszy mnie natomiast jak takie oceny i opinie o pracy/specjalizacji wyrażają ludzie, którzy ledwo co zaczeli zajęcia kliniczne. Trochę pokory ;p