Joanna Dąbrowska

Myślicie, że jest szansa, że ogłoszenie jest aktualne?

Wyobraź sobie, że mimo rosnącej liczby chirurgów płci żeńskiej, nadal nie mówi się o nich najlepiej, a na takie osoby jak ja dziwnie patrzy. Oczywiście, nie zawsze tak jest

Dziecko drogie, nie popełniaj tego błędu jest tyle pięknych zawodów, a Ty tak chcesz sobie życie uprzykrzyć... Jeśli faktycznie jesteś Ewą, czyli kobietą, to raczej daruj sobie z tą ortopedią. Wg mnie to zawód dla bardzo silnych facetów, którzy lubią majsterkować w domu (tu powiercić, tam postukać młotkiem) - bo właśnie to przypomina ich praca na bloku. Poza tym, na mnie patrzą jak na idiotkę, gdy mówię, że chyba pójdę na chirurgię ogólną... więc nie chcę wiedzieć, jak będą patrzeć na kobietę myślącą o ortopedii Zresztą w czasie studiów preferencje zmieniają się milion razy, a jakiś upierdliwy asystent może Ci skutecznie obrzydzić speckę marzeń. A czy się nadasz? Niby czemu nie? Nawet jeśli nie nadasz się później na lekarza, to możesz zająć się czymś innym w życiu. I serio, przemyśl jeszcze raz, czy chcesz iść na taki kierunek. Po biol-chemie wybór jest ogromny.

Skoro komunikujesz się po angielsku dobrze, to znaczy że głównie musisz poznać słówka medyczne. Ostatnio kupiłam sobie "Słownik terminologii medycznej polsko-angielski, angielsko-polski; podręczne kompendium dla personelu medycznego" wyd. Level Trading. Kieszonkowy słownik, ale jest w nim dużo przydatnych medycznych słówek oraz zwroty używane w specyficznych sytuacjach, np. pytania dotyczące wywiadu okołoporodowego itd. Przyznam, że ta pozycja przypadła mi do gustu. Ja ją kupiłam w Empiku, więc jeśli Ci się poszczęści i słownik będzie na półce, możesz pójść i sobie obejrzeć. Tym czytanie podręczników w języku angielskim też sporo daje.

Owszem. Da się z tego uczyć, ale nic specjalnego. Nie wiem jak w 2 wydaniu, ale w 1 zdarzały się błędy. Generalnie jeśli chodzi o książki z pediatrii, rewelacyjnej jeszcze nie spotkałam, także Dobrzańska nie prezentuje się źle.

Myślę że moje pytanie będzie pasowało do wątku. Używacie jakiegoś słownika medycznego angielsko-polskiego na smartfona? Jesteście w stanie coś polecić?

A ja mam taką zagwozdkę. Do tej pory gastroenterologię można było robić po internie, pediatrii i chirurgii. Teraz jest gastroenterologia z modułem podstawowym interną i dziecięca z pediatrią. Czyli chirurg ogólny (ze specką modułową) nie będzie mógł zrobić tylko drugiego modułu z gastro, będzie musiał zaczynać "od zera"?

Ciekawe czy z tym opukiwaniem arbuza to działa Ostatnio usłyszałam takie rozważania: pacjent ma duszność, już się zrobił siny - co zrobić? Przypudrować go. Albo nie robić nic, przecież to nie potrwa długo

Dokładnie, zależy jakie masz upodobania. Jeśli lubisz zabiegówkę, pchaj się na operacje i asystuj kiedy tylko możesz. Da Ci to jakieś pojęcie o tym, czy dobrze się w tym czujesz i czy mógłbyś to robić przez całe życie. Uważam, że chodzenie na zabiegi tylko żeby popatrzeć ma sens - przynajmniej dla mnie, ale ja się "jaram" chirurgią. Jeśli nie wiążesz z tym przyszłości, to parę razy przejdź się na blok, żeby mieć jakieś pojęcie o tym, jak wygląda standardowy zabieg (np. appendektomia) i więcej Ci chyba nie trzeba. Ale przede wszystkim ćwicz badanie pacjenów, to Ci się zawsze i wszędzie przyda (a za rok masz pewnie egzamin z interny, pomyśl o tym

Wiesz, aktualnie można kupić stetoskop z funkcją nagrywania dźwięku i odtwarzania (można podgłosić), także jakimś wielkim problemem lekki niedosłuch nie jest. Wg mnie dobra może być dla Ciebie radiologia, dermatologia, okulistyka, medycyna nuklearna, ortopedia i pewnie też ginekologia. No i oczywiście sądówka i patomorfologia, bo trupy i wycinki dźwięków nie wydają raczej Wszystko zależy od tego, co Ci sią podoba. Znajdź listę specjalizacji, pozaznaczaj co odpada i zobaczysz co zostanie

Jak człowiek chce, to zawsze może się czegoś nauczyć Czy robił ktoś praktyki chirurgiczne w Jeleniej Górze lub Legnicy (lub słyszał coś od znajomych) i jest w stanie powiedzieć czy warto się tam wybrać? I czy dużo studentów robi tam praktyki? Ewentualnie zna ktoś fajne miejsce na południu Polski na praktyki? Tylko konkretnie, jaki szpital i oddział. Wiadomo, w klinicznym z praktykami bywa różnie, ale w małych miejscowościach też nie zawsze jest ciekawie. Rok temu robiłam praktyki w szpitalu powiatowym. Pozwalali mi asystować do niektórych zabiegów (a jak nie, to się gapiłam), ale mieli tylko 3 dni zabiegowe w tygodniu po ok. 2 zabiegi dziennie, także i tak nudziłam się sporo. Za mały szpital. Dzięki za wszystkie poprzednie rady

Zajrzyj na kompendium24.pl Można tam zapoznać się z oceną miejsc, w których odbywa się staż oraz porozwiązywać LEPy (LEKi).

Sugeruję nawiązać współpracę z jakąś organizacją studencką, to powinno pomóc

Karta pacjenta onkologicznego brzmi obiecująco, ale... Jeśli dobrze zrozumiałam, przysługiwałaby pacjentom ze zdiagnozowanym nowotworem. A co z tymi, u których podejrzewa się nowotwór? Myślę, że to w tym momencie powinno się "przepychać pacjenta do przodu kolejki".

Cześć! Mam zamiar zrobić dodatkowe praktyki wakacyjne. Interesuje mnie oddział chirurgii ogólnej lub - trochę bardziej sprecyzowany - chirurgii przewodu pokarmowego (kolorektalnej, gastroenterologicznej). Czy ktoś mógłby mi polecić miejsce, w którym dużo się nauczę i dużo zrobię? Oczywiście nie chodzi mi tylko o uzupełnianie papierów, a raczej o możliwość asystowania do zabiegów, szycia, ściągania szwów itp. itd. Myślę, że każdy wie, o co chodzi. Szpital może być w dowolnym miejscu w Polsce. Jak znacie jakiś ośrodek zagraniczny godny polecenia, to też możecie napisać. Byle znali tam angielski. Pozdrawiam

Z pewnością pisać pod czyjąś opieką będzie Ci po prostu łatwiej, bo będzie do kogo się zwrócić po radę. Doświadczona osoba powie Ci, co masz poprawić i na co zwrócić uwagę, a jak Ci się skończą pomysły, to może jakiś podsunie To wszystko zależy, jak duży chcesz mieć materiał badawczy. Jeśli masz zamiar osobiście przewalić 5 lat dokumentacji, a do tego macie bałagan w archiwum, to z pewnością łatwiej będzie bazować na tym, co znajdziesz w PubMedzie, niż siedzieć w papierach Z drugiej strony jeśli masz mieć niezbyt duży materiał, to szukanie "u siebie" nie jest trudne, a obliczenia i tak robi komputer. Kwestia ułożenia tekstu do wyliczeń. Zastanów się też, czy w dokumentacji, do której będziesz mieć dostęp, znajdziesz wszystkie interesujące Cię dane. Żeby nie było np. sytuacji, że zamierzasz określić odsetek pacjentów HIV+ z hipoproteinemią, a okaże się, że tylko co 10 miał zrobiony proteinogram - taki przykład

Wiesz, na 3 roku to Ty jeszcze tak naprawdę nie "ugryzłaś" medycyny, wszystko dopiero przed Tobą. Zaczniesz na dobre zajęcia kliniczne to zobaczysz A co do nieśmiałości, zgadzam się z opiniami, które słyszałaś. Studia bardzo zmieniają, szczególnie lata kliniczne. Ja zawsze byłam nieśmiała, ale zauważyłam gdzieś na 4 roku, że to się zmienia. O ile na 3 roku wstydziłam się odezwać do pacjenta, to teraz absolutnie nie mam z tym problemu. Także głowa do góry! I nie przejmuj się, że nie jeździsz w każde ferie na narty czy nie jeździłaś na wycieczki nie-wiadomo-gdzie. Ja mam tak samo jak Ty i przeżyłam. A nawet mam o czym rozmawiać ze znajomymi z roku Poza tym nie wszyscy to burżuje Nic dodać, nic ująć. Jak nie chcesz za dużo czasu spędzać z pacjentami, to może spodoba Ci się radiologia? Opisywanie czarno-szaro-białych ciapek wbrew pozorom nie jest takie nudne

Ja się uczyłam z Mutschlera, a jak wyszedł Korbut, to i do niego zaglądałam. Osobiście polecam bardziej Korbuta - w miarę aktualny, fajnie się czyta i nie ma wzorów na całą stronę, jak to się zdarza w Mutschlerze. Mutschler też całkiem spoko, choć przyznam, że na temat niektórych leków jest w nim mniej, niż w podręcznikach dla pielęgniarek (Rajtar-Cynke - btw. fajne repetytorium).

NIegdzie nie widziałam kompletów ze spodniami dłuższymi niż norma Znalazłam w necie firmę (novamed.pl), która robi spodnie w różnych wersjach długości. Przy rozmiarach są w nawiasach litery, oznaczające długość, np. rozmiar M (T) - oznacza medium tall, "wysokie" M. W mailu od przedstawiciela firmy dostałam informację: "Spodnie medyczne z oferty katalogowej firmy Landau w rozmiarze dla osób wysokich posiadają wewnętrzną długość nogawki maksymalnie do 85 cm." Szkoda tylko, że nie wiadomo, co dokładnie oznacza DO 85 cm Wiem też, że spodnie Tall robi firma Cherokee. W USA łatwe do zdobycia. Napisałam do jednej z polskich firm, która w sklepie internetowym ma spodnie tej firmy, czy posiadają też wersję T, ale nie dostałam odpowiedzi. T to ok. 81,3 cm. med-service.pl ma dostępne spodnie z nogawką 84 cm. Jest też opcja niestandardowa - podaje się wymiary przy zamówieniu i szyją na wymiar (za dopłatą 20 zł). W Wielkiej Brytanii znalazłam np. to: http://www.alexandra.co.uk/smart-scrub-trousers-169873.html#.UxIafPm63ng 36 cali, czyli 91 cm oraz http://www.grahamegardner.co.uk/ tu przy wyborze spodni z lewej można kliknąć "narrow by fit" i wybrać długość nogawki jako kryterium wyszukiwania. Szukam dalej

Mój niedopasowany komplet kupiłam właśnie na uniformex.pl - jakość dobra, ale rozmiar nie dla długonogich niestety.A zamawianie ze Stanów wydaje mi się za drogie na studencką kieszeń. To podsunęło mi pomysł, że mogę poszukać kompletu w Anglii. W każdym sklepie z odzieżą mają spodnie w wersji short, regular i long, więc może i w medycznych tak będzie? Plus taki, że ma mi kto przywieźć rzeczy bez opłaty. Co do wody utlenionej na plamy z krwi - nie, nie próbowałam, nawet nie pomyślałam że tak się da. Dziękuję, skorzystam z rady i dam znać, jak wyszło.

Cześć! Odświeżę temat Możecie polecić mi sklep internetowy, w którym kupię spodnie z dłuższymi nogawkami niż standardowo? Najlepiej w komplecie. Zamówiłam sobie w zeszłym roku komplet, który miał być moim rozmiarem, ale spodnie sięgają mi nad kostki, są ciut za szerokie i bluza też mogłaby być węższa. I tak go noszę, ale już mam niespieralnie kropeczki od krwi na bluzie, więc to dobra okazja, by kupić "ładniejszy" komplet I wolałabym, żeby tym razem był dobrze dopasowany (i tym razem nie biały:D). Problem w tym, że jestem wysoka i szczupła.

Cześć. Asia, 4 rok. Białystok. Co do specki jeszcze nie wiem, dużo rzeczy mnie interesuje. O wiele łatwiej mi powiedzieć kim być nie chcę Ostatnio strasznie mnie kręci zabiegówka. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Poza medycyną - książki i wszystko co sprawia radość