dr Mateusz Palczewski

Opublikowana w lipcu w prestiżowym The Lancet Psychiatry metaanaliza i przegląd systematyczny pt. Does tobacco use cause psychosis? Systematic review and meta-analysis przedstawia zaskakujące, prawdopodobnie dla większości z nas, wyniki. Analiza 14 550 pacjentów z 61 badań pozwoliła Hiszpanom na zaobserwowanie, ze codzienne palenie papierosów jest związane z większym ryzykiem zaburzeń psychotycznych i wcześniejszym wiekiem wystąpienia objawów. Polecam lekturę całego artykułu oraz korespondencji i komentarzy jakie ukazały się w znanym Lancecie.

Z powodzeniem odbył się kolejny przeszczep twarzy. Skala operacji i efekt są imponujące - jak podają chirurdzy był to najbardziej rozległy i zaawansowany przeszczep twarzy - obejmował całkowite oskalpowanie dawcy, włącznie z uszami i powiekami. Tym razem pacjentem był strażak, który doznał znacznych poparzeń twarzy podczas ratowania kobiety z pożaru w domu. Twarz pochodziła natomiast od tragicznie zmarłego w wypadku rowerowym 26-latka. Jest to kolejny przeszczep twarzy w historii medycyny - przypomnijmy o dotychczasowym, znaczącym udziale Polaków w tej dziedzinie. W 2008 roku niemal całkowitego przeszczepu dokonała prof. Maria Siemionow w Cleveland Clinic, w 2013 roku w kraju (Gliwice) przeszczepu dokonał prof. Adam Maciejewski Zdjęcie Davida Hardisona przed przeszczepem Tym razem przeszczepu dokonał zespół z New York University School of Medicine pod przewodnictwem chirurga plastycznego, doktora Eduardo Rodrigueza. Zapraszamy do szerokiej videorelacji Źródło: http://www.bbc.com/news/health-34831206 i http://nymag.com/daily/intelligencer/2015/11/patrick-hardison-face-transplant.html

Szef oddziału ratunkowego Philippe Juvin w szpitalu Georges Pompidou w Paryżu mówi, że sceny, które rozgrywają się u nich są jak z pola bitwy. Wielu pacjentów szpitala to osoby z otwartymi ranami klatki piersiowej, wytrzewieniem i perforacjami pourazowymi oraz ranami postrzałowymi na wylot. Część pacjentów wymagała od razu przewożenia na blok operacyjny, część na intensywną terapię. Osiem sal operacyjnych i osiem zespołów pracowało w jednym czasie. Połamane żuchwy, wypadające gałki oczne i dosłownie roztrzaskane czaszki to kolejni potrzebujący. Pacjenci w stanie świadomości byli w ogromnym szoku. Jak podaje TheLocale.fr pacjent z kulą w wątrobie pytał swojego lekarza "Czy to się dzieje na prawdę?". Ogromną rolę odgrywa także triage pacjentów tak aby dać największą szansę przeżycia. Poniżej przedstawiamy także krótką videorelację spod uniwersyteckiego szpitala w Paryżu: https://www.youtube.com/watch?v=C-lg8f_ljz4 Ta krótka relacja przeraża i skłania do zadania pytania, jak polskie miasta i szpitale są przygotowane na zabezpieczenie w przypadku podobnych masowych tragedii - obyśmy nigdy nie musieli się o tym dowiedzieć. Źródła: http://www.thelocal.fr/20151115/paris-hospitals-like-war-zones-doctors i https://pixabay.com/

Jutro zaprzysiężenie nowego rządu z premier Beatą Szydło na czele. Czy w związku z objęciem rządów przez jedną partię możemy oczekiwać szybkich i dobrych zmian w obrębie najbardziej interesującego nas obszaru? W poniższym artykule i dyskusji chciałbym Państwu zaproponować rzeczową analizę zapowiedzi zmian - jako dokument do którego należałoby się odnieść najbardziej trafnym wydaje się być program PIS i akapit 3. Zdrowie (źródło: http://pis.org.pl/dokumenty ) Komentarz redaktora: Autor tego wstępu musi bardzo dobrze znać obecne problemy - podkreślone zostały sprawy, które w mojej ocenie, lekarza pracującego w jednostce klinicznej są bardzo dotkliwe. Tak, obywatelom należy się godziwa opieka - w tym momencie jednak chyba nie mamy ku takiej gwarancji możliwości i narzędzi. Dobitne stwierdzenie także w kwestii tego, że usługi w dziedzinie zdrowia to usługi jak każde inne. Nie, to coś całkiem innego, szczególnie na poziomie publicznej podstawowej i specjalistycznej opieki. Tu nie może być braków, tu nie może być niedociągnięć, które sprawiają warunki znakomicie sprzyjające popełnianiu błędów, w tym lekarskich. W mojej ocenie, a ponieważ artykuł publikujemy w dziale "Opiniujemy" to pozwolę sobie na to stwierdzenie, szpilkostrada w miejskim rynku czy nowy budynek ZUS mogą poczekać - pacjent nie. Nie skomentujemy natomiast odniesień do rządów Tuska - to już polityka. Komentarz redaktora: Ciężkie do oceny. Pewne jest, że w wielu przypadkach rozliczanie procedur jest mocno niewłaściwe. Przykład? Zoperowane dziecko z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego z rozlanym zapaleniem otrzewnej rozlicza się za 69 punktów, a innym młody pacjent leżący z bólem brzucha, który nie zostało zoperowany to już punktów 80. Znacie inne przykłady? Komentarz redaktora: Po dość mało konkretnym wstępie ważny akapit o podnoszeniu kompetencji lekarza rodzinnego - w mojej ocenie jest to konieczne i niezwykle trafne. Zbyt wiele procedur i świadczeń jest przeniesione na opiekę specjalistyczną gdy tak na prawdę mogłyby być wykonywane przez lekarza, który zna pacjenta najlepiej i jest lub przynajmniej powinien być najbliżej i najszybciej dostępny. Pytanie tylko czy obecnie mamy dostateczną liczbę lekarzy w POZ? Zgodzicie się Państwo, że zwiększenie kompetencji przy 40 pacjentach od 8 do 12 będzie trudne czy też niemożliwe. Dalsza informatyzacja (a w tym brak konieczności dublowania dokumentacji papierowej i elektronicznej, a więc i zmniejszanie obowiązków dot. dokumentacji) to już chyba przesądzone - gdyby tylko tempo zmian jeszcze mogło wzrosnąć. Komentarz redaktora: Dwa powyższe akapity w mojej ocenie nie wymagają szerokiego komentarza gdyż są z założenia słuszne. I komentarz na koniec: Podkreślona część akapitu również nie budzi w mojej ocenie wątpliwości - skoro w innych sektorach tak bardzo liczy się czas pracy i wynagrodzenie to nie jest niczym niewłaściwym aby w tak ważnym i odpowiedzialnym obszarze te dwa czynniki miały niekorzystnie wpływać na jakość i higienę pracy. Wręcz odwrotnie, powinny mobilizować. Zapraszam Państwa serdecznie do dyskusji.

Jestem rezydentem chirurgii dziecięcej i kilka razy w tygodniu spędzam znaczną część dnia na izbie przyjęć naszego oddziału. Codziennie zgłasza się do nas od 30 do 60 pacjentów "ostrodyżurowych". Specjalnie piszę w cudzysłowiu, bo tak na prawdę obecnie nie wiem co to słowo ma oznaczać, bo każdy oddział na Dolnym Śląsku jest zobowiązany pełnić permanentny dyżur. Dodać należy, że we Wrocławiu, o którym piszę nie ma ani jednego szpitala dziecięcego, w którym byłaby chirurgia dziecięca i pediatria w jednym budynku. W takim, w którym byłby np. SOR dziecięcy. Tym razem chciałem jednak zwrócić uwagę na przepis, który wszedł 30 września br. i jakkolwiek mógłby być zasadny, w praktyce powoduje niemożliwe zamieszanie i utrudnia i tak już bardzo trudne funkcjonowanie choćby w opisanych wyżej warunkach. O czym piszę? Poniżej wspomniany przepis Odmowa przyjęcia dziecka do szpitala wymaga uprzedniej konsultacji z ordynatorem oddziału, do którego dziecko miałoby być przyjęte, albo jego zastępcą, albo lekarzem kierującym tym oddziałem w rozumieniu art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wynik tej konsultacji odnotowuje się w dokumentacji medycznej. Jak w praktyce ma to wyglądać? Do każdego przypadku należy więc prosić wspomnianą osobę? A może wystarczy konsultacja telefoniczna? Jak spełnić ten przepis przy ciągle pełnym korytarzu oczekujących? No i w końcu co w przypadku gdy dyżuruje się w pojedynkę? Przepis już budzi kontrowersje, o czym pisze choćby OZZL Jak wygląda to w Państwa oddziałach? Zapraszam do zgłębienia tematu i podzielenia się także Wasza opinią.