hypersonic

Ja oglądałem 2 nefrektomie i przepukliny pachwinowe

Chodzi mi o to że teoretycznie jeśli dostaniesz grant na badania możesz je prowadzić albo nawet tylko nadzorować grupę badawczą , czy prowadzić testy kliniczne jak gdyby obok normalnej pracy no prywatnej praktyki , wiec mozesz zarabiać jak człowiek i pracować naukowo . A jeśli jesteś np chemikiem , biologiem , oceanografem to cały dzień prowadzisz badania , ewentualnie wykładasz na uczelni i to jest jedyne źródło utrzymania (pomijaj np prawa autorskie do wydanej książki czy jakaś kasę za wykorzystanie przez firmy twoich odkryć-chociaż z tego co czytałem to prawa maja uczelnie i badacz dostaje tyle co nic) a z tego co wiek kokosy to nie są

W pełni sie z Toba zgadzam co do tego że poczucie bezpieczeństwa to już luksus , i taki poziom powinien być czymś wyjściowym a w miarę doświadczenia i lat pracy powinien też ku temu bardziej materialnemu zmierzać

Ja bez ukochanej nie wyjechałbym na rok , nawet na poł . A czy wyjadę ? nie wiem ... Jetem dopiero na 2 roku wiec kontakt ze szpitalem miałem jedynie w ciągu 1 praktyk wakacyjnych , wszelkie informacje czerpie od znajomych którzy maja w rodzinie lekarza( ja w bliskiej nie mam ) czy mediów (wliczając fora i blogi internetowe ). Ale kołata się taka myśl po głowie czasem , powiem inaczej kołatała bo teraz coraz bardziej myślę ze możne jednak nie. Podejmując studia miałem marzenie zrobić studia , staż specke i wyemigrować. Odp na pytanie sfrywaczka_sop to nie UE Myślałem o Nowej zelandii , USA , Kanadzie , Australii Nie byłem w żadnym z tych krajów - wiedze opieram na internetowych opowieściach ludzi , oraz ogólnych jakiś archetypach . Ze klimat może lepszy , że dobrobyt w bardzo szerokim sensie ( brak patrzenia "on to ma bo nakradł , bo łapówki bierze " zarobków , dostępu do nowoczesnego sprzętu , ceny paliw) wolności - dostęp do broni , czy taki rzeczy jak to , że w Polsce we własnym garażu nie mógłbym zrobić biopaliwa(bioestru) bo obrót metanolem jest mocno ograniczony a w stanach można kupić go w sklepie chemicznym . Tylko że chciałbym tam pracować jako specjalista - głownie prywatnie , jakieś kilka godzin w szpitalu a jednak polskiej specjalizacji nie uznają w tych krajach a wyjechać za granicę tuż po studiach nie chce ( brak doświadczenia ,zmuszenie do wielogodzinnej pracy w czasie rezydentury, brak czasu na wysoką znajomości języka , koszty wyjazdu ) A co do sytuacji przedstawionej przez Paneth to moja ukochana studiuje tez medycynę wiec jeśli już byłby to spólny wyjazd z wspólnych pobudek

Dużo prawdy jest w wypowiedzi użytkownika "oka" , nie chce bym zabrzmiał jakoś cynicznie ale poczucie misji uratowania świata to nie tym razem ( kiedyś czułem misje ale na inna profesje ) . Od dzieciństwa kochałem programy popularnonaukowe , jakieś zagadki medyczne , programy o biotechnologi , hodowlach tkankowych narządów ale też o zwierzętach , techniczne(głownie chemiczne , pirotechniczne , motoryzacyjne ) , ogólnie większość naukowy z bardzo szerokiego spektrum dziedzin. Czytałem też książki typu "jak to jest zbudowane ?" Jedna z ulubionych bajek było wymienione wyżej "było sobie życie" ,lubiłem seriale medyczne(wiem iż przedstawiają one merytorycznie często fikcje ale sam klimat itd) marzyłem o jakiejś pracy naukowca. W podstawówce byłem dobry z przyrody , w gim z biol i chemi i wtedy tez przeżyłem dużą fascynacje pogłębianiem wiedzy o rożnych lekach i substancjach psychoaktywnych, w LO poszedłem do klasy o profilu Bio-chem właśnie z nastawieniem na głownie medycynę może farmacje lub biotechnologie . Tyle że po bio-tech pracy nie ma , kasy na badania też nie bardzo , farmacje jest ok ale trochę nudna , stomę uznałem za ,medycyne klasy B ( mniejsze pole do popisu jak i również bardzo duże wydatki na start oraz mała mobilność ) a gdzieś tak od połowy gimnazjum poważnie myślałem o medycynie. Po maturze nie dostałem sie od razu na lek i skupiłem się na poprawie matury ( brakowało mi dosłownie kilka punktów) wiec utwierdziłem sie w tym że chce na to czekać . Medycyna bo : -Ciekawa -Nic innego mnie nie interesuje i chyba do tego się nadaję najlepiej -Bo pewna praca -Bo możliwość życia premium -Możliwość pracy na swoim bez większych trudności - jesli dasz sie poznac jako dobry lekarz ludzie przyją prywatnie , i nie jest to kwestia niszy rynkowej , marketingu itd jak ma to miejsce w "normalnych" działalnościach gospodarczych -Możliwość dokonania epokowych odkryć bez poświęcania całego życia temu ( badania prowadzi sie przy okazji pracy która zapewnia komfort materialny , a inni naukowcy często zarabiają grosze i muszą temu poświecić nie mniej a wręcz więcej pracy) -prestiż

Lekarz powinien zarabiać tyle: by pracując nie wiele -aby się nie przepracować(w sensie zmęczenia) , by nie gonić z czasem bo kolejny pacjent=kolejne punkty NFZ tylko móc poświecić mu pełną uwagę , by nie biegać po kilku miejscach pracy , a mimo to żyć premium (dom- ładny , ze szlachetnych materiałów na działce na tyle dużej by był kawałek ogrodu w zacisznym miejscu/fajny kilku pozimowy apartament bez kredytu na kilkadziesiąt lat , pasje- by ograniczała nas wyobraźnia a nie koszty , środki lokomocji co 2-3 lata nowy samochód klasy E+/F lub odpowiednik w segmencie SUV/G , kilka aut w rodzinie , moze jakaś łódka czy motocykl) oraz mieć jeszcze czas dla rodziny. Zarobki zależą od siły nabywczej pieniądza wiec nie można niemieckich zarobków na Polskę przeliczać Ale tak po studiach ok 10tys a po spece od 20 w gorę + jesli chcesz zrezygnować z części wolego czasu etc to możesz i 2-3x tyle zarabiać a nie ze podane zarobki i trudno było by wiecej

Nie wiem jak jest na innych wiec głosuje na swoją , z uwagi na to ze jestem na 2 roku to o warunkach na klinikach nie wiem ale patrząc po samych budynkach od nauk "teoretycznych" to 1 collegium ma niecały rok , 2 poniżej 10 lat a 2 pozostałe w remoncie i jedno czeka na remont , miasto przyjemne , ogólnie nie jest źle

Od Sobotty lepiej wygląda Netter bo ma holograficzna okładkę , aczkolwiek nie inwestowałem w żaden

Też coś mogę odp w granicach wiedzy