Newman

Cytat na dziś: Homo sapiens sapiens. Gatunek, obdarzony wyrafinowanym ośrodkowym układem nerwowym, z którego niekiedy wcale nie korzysta. Do śmiechu: Przychodzi baba do lekarza: - Co pani dolega?- pyta się lekarz. - Złamałam kark - odpowiada baba. - To dlaczego ma pani gips na nodze? - A bo mi się zsunął. Polecamy na weekend: FILM KSIĄŻKA MIEJSCE Novocaina (FilmBox HD, Niedziela, 13.12.2015, 22:35) RECENZJA >>> Twarzą w twarz. Moja droga do pierwszego pełnego przeszczepu twarzy Maria Siemionow RECENZJA >>> Trójkąt Trzech Cesarzy (granica zaborów) Mysłowice / Jaworzno / Sosnowiec

Co nowego w pracach Ministerstwa Zdrowia? Przedstawiamy plany resortu na najbliższy czas i w dłuższej perspektywie. Na konferencji zorganizowanej przez nowo wybranego ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła 03.12.2015 zakreślone zostały główne plany w obszarze systemu ochrony zdrowia. 1. Likwidacja instytucji NFZ i finansowanie budżetowe Sztandarowa zmiana ma scedować nadzór nad regionalną służbą zdrowia jednostkom podległym wojewodom, czyli de facto pod zarząd premiera. Finansowanie budżetowe oznaczać ma też, że dostęp do bezpłatnych usług będzie miał każdy obywatel RP, także nieobjęty ubezpieczeniem zdrowotnym. Do tej pory taki przywilej miały wyłącznie dzieci i młodzież do 18 r.ż. oraz kobiety w ciąży. 2. Mapy potrzeb zdrowotnych To jeden z priorytetów nowej ekipy. Chodzi o określenie faktycznego ilościowego zapotrzebowania na określone usługi medyczne w danym rejonie (np. województwie). Podobno mapy onkologiczne zostały już rozesłane do konsultacji, na ukończeniu są prace nad mapą kardiologiczną. Zakładamy, że jeśli w danej części Polski stwierdzi się zbyt dużą w stosunku do zapotrzebowania liczbę łóżek kardiologicznych, to część placówek nie otrzyma kontraktu lub będzie on odpowiednio zmieniony. 3. Nowa ustawa o POZ – lekarz rodzinny w centrum systemu To kierunek bliski Ministrowi - jako lekarzowi rodzinnemu, który był już wielokrotnie poruszany, także w kontekście Pakietu Onkologicznego. Zwraca się uwagę na: a. Większe upodmiotowienie lekarzy rodzinnych (zwiększenie kompetencji, zmniejszenie liczby podopiecznych) b. Wzrost nakładów na podstawową opiekę zdrowotną 4. Nowelizacja ustawy o działalności leczniczej. Koordynacja jako generalna zasada w ochronie zdrowia Nie zostało to doprecyzowane, ale minister zwraca uwagę na niekorzystny według niego problem „atomizacji systemu zdrowia”, w którym wszyscy walczą ze wszystkimi o pieniądze, a odpowiedzialność za proces leczenia często spada na pacjenta. Padło tu też stwierdzenie o konieczności zahamowania procesu przymusowej komercjalizacji publicznych placówek, gdy te mają problemy finansowe. Nie wskazano jednak systemowego rozwiązania tego problemu. 5. Leki dla seniorów 75+ (lista refundacyjna „S”) Według słów ministra projekt jest już gotowy do przekazania do prac parlamentarnych i zagwarantowano jego finansowanie. Nie wiadomo jeszcze jakie konkretnie leki znajdą się na liście, ale zapowiedziano już, że refundacją „S” nie zostaną objęte niektóre dodatki do żywności czy suplementy. 6. Narodowy Program Zdrowia na lata 2016-2020 - zapowiedź Tu padły też ostre słowa krytyki pod kątem e-papierosów. Z dalszych zapowiedzi dowiedzieliśmy się też, że szykowana jest duża kampania przeciwko producentom i dystrybutorom klasycznych wyrobów tytoniowych. 7. Informatyzacja służby zdrowia - zmiany odłożone w czasie Nie uda się wdrożenie pełnej informatyzacji zgodnie z planem powziętym przez poprzedni rząd z uwagi na duże opóźnienie prac informatycznych i prawodawczych. Jak stwierdzono jest jedynie szansa na rozpoczęcie wdrażania e-recept zgodnie z planem. 8. Zakończenie finansowania procedury in vitro od połowy 2016 roku Minister wskazał na brak systemowego leczenia niepłodności i zapowiedział zmiany w tym kierunku. W tym obszarze padła też zapowiedź próby ograniczenia liczby porodów poprzez cięcie cesarskie (aktualnie do 40% wszystkich). 9. Przywrócenie stażu podyplomowego i gwarancja miejsca rezydenckiego dla każdego absolwenta. Minister zwrócił uwagę na konieczność przywrócenia stażu. Szczególną uwagę zwraca jednak zapowiedź powszechnego dostępu do szkolenia w trybie rezydenckim. Nie odniesiono się jednak do problemu poruszanego przez młodych lekarzy - kwestii zmiany kierunku specjalizacji w ramach jednej rezydentury. 10. Ustawa o Badaniach Klinicznych a. Zmiana dotychczasowego prawodawstwa b. Scentralizowany nadzór nad kwestiami etycznymi 11. Reforma ratownictwa medycznego a. Jednolity system powiadamiania - centralny. b. Ministerstwo podkreśla nierozwiązany wciąż problem małej liczby lekarzy pracujących w tej dziedzinie i zły sposób ich wynagradzania (zbyt dużą liczbę pracowników kontraktowych, mało etatowych) 12. Pielęgniarki - podwyżki Ma zostać zrealizowane zobowiązanie poprzedniego ministra w kwestii istotnego, etapowego wzrostu wynagrodzeń pielęgniarek i położnych. PS. 9 grudnia br. odbyło się posiedzenie senackiej Komisji Zdrowia, na której minister zdrowia Konstanty Radziwiłł przedstawił informację na temat planowanych działań i zamierzeń resortu. Podsumowanie konferencji dostępne na stronie Ministerstwa Zdrowia w postaci PDF.

Do śmiechu: Przychodzi szkielet baby do lekarza. Po długim badaniu baba pyta zaniepokojona: - Panie doktorze, czy to coś poważnego? - Jeszcze nie wiem, trzeba zrobić prześwietlenie. Polecamy na weekend: Film Książka Miejsce Motyl. Still Alice (Cinemax, sobota 05.12.2015, 20:35) RECENZJA >>> Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń! Nick Vujicic RECENZJA >>> Afrykarium we Wrocławskim ZOO Na zdjęciu: uchatki afrykańskie w trakcie sjesty

Niektóre młode kobiety związane z medycyną decydują się na dziecko już w czasie studiów, inne w czasie stażu podyplomowego. A co, gdy najlepszy czas na powiększenie rodziny zastanie nas w trakcie specjalizacji - na rezydenturze? Niesie to z sobą spore problemy natury organizacyjnej, ale też prawnej. Niektórych wymagań narzuconych przez program specjalizacji nie da się pogodzić z opieką nad małym dzieckiem. Najgorzej sprawy mają się w małżeństwach lekarskich, gdy każdej ze stron zależy na intensywnym rozwoju zawodowym. Czas, i tak nieduży, przeznaczony na życie osobiste trzeba jeszcze bardziej podzielić i naciągnąć. Często kończy się to konfliktami i odbija się negatywnie na podopiecznych. W czasach, gdy w całej Europie walczymy o dodatni przyrost naturalny wciąż w wielu miejscach brakuje dobrej woli i zrozumienia dla pracujących mam. Jak sprawy, które dotyczą niemal każdego z nas wyglądają w codziennej praktyce? Jak wiele zależy od nas samych, od urzędników nadzorujących przebieg specjalizacji, a ile od konkretnego pracodawcy? Polecamy artykuł lek. Barbary Iwanik pt. „Przemyślenia młodej matki-rezydentki” opublikowany w ostatnim numerze „Gazety dla Lekarzy”

Zobaczyłem dziś drugie oblicze znajomego chirurga. To był moment, gdy wszedł w trochę inne buty, dostosował się do całkiem innego otoczenia i naprawdę dobrze w nim funkcjonował. Schował gdzieś butę i ostentacyjny brak empatii, z których słynie na co dzień. Jak się zastanowić, nie jest to przypadek. Dość często wybierając określoną specjalizację lub wchodząc w zespół pracowników, wpadamy w koleinę, z której trudno się wydobyć. Stajemy się przysłowiowym chirurgiem gburem, który odzywa się do pacjenta dopiero w czasie narkozy. Zamykamy się w pułapce naszej specjalności i ignorujemy dolegliwości pacjenta należące do innych dziedzin. Zaczynamy jako radiolodzy akceptować fakt, że inni lekarze uważają nas za koneserów czarno-białych obrazków, a nie lekarzy z PWZ. Uważamy za naturalne i przejmujemy zachowanie kolegów, którzy pracą w Szpitalu napędzają sobie pacjentów na prywacie. Zapominamy, dopingowani przez kolegów o sobie i najbliższych w pogoni z dyżuru na dyżur za kasą, której nie będziemy mieć siły wydawać. Traktujemy swój oddział w Szpitalu jak uprzywilejowany i walczymy z pozostałymi, zamiast współpracować z obopólną korzyścią. Czy nie jest to nasza codzienność? Wydaje się, że brakuje nam jeszcze wiele, by mówić o medycynie holistycznej, by zacząć na co dzień pracę w zespołach wielodyscyplinarnych, by dzielić się obowiązkami, a nie je na siebie zrzucać. Braki to w edukacji, w deficycie dobrych nauczycieli i opiekunów, wreszcie w skoncentrowanym wokół pieniędzy i wydajności systemie, który zachęca do oszczędności kosztem pacjenta, edukacji i dobrze punktuje procedury, a nie efekty leczenia. Zobaczmy w swoich kolegach fajnych ludzi z ideałami, o które warto zawalczyć. Ściągajmy czasem nasze ściśle przylegające maski i dajmy się poznać z innej strony.

Zbliża się elektroniczna rewolucja w sposobie wystawiania zwolnień lekarskich. Już od stycznia 2016 poprzez platformę PUE ZUS będzie możliwość wystawiania e-ZLA. Zbliża się długo wyczekiwana redukcja biurokracji czy armagedon na miarę DILO? Jakie są podstawowe założenia projektu? Cała wymiana informacji między zainteresowanymi odbywać się ma wyłącznie poprzez Platformę Usług Elektronicznych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czyli PUE ZUS. 01.01.2016-31.12.2017 - w ciągu tych dwu lat ma być pozostawiony wybór: zwolnienie elektroniczne lub papierowe, od 2018 roku wersja papierowa będzie nadal opcją w niektórych przypadkach (wizyty domowe, małe firmy) Kto na tym korzysta: przede wszystkim pracodawcy i budżet Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Radykalnie skraca się „podróż” zwolnienia od lekarza do ZUS. Pracownik ma przestać być kurierem dostarczającym dokument do miejsca zatrudnienia. Przepływ informacji między stronami jest błyskawiczny. Zwiększa to kontrolę krótkoterminowych zwolnień i ma przynieść istotne oszczędności. Ze strony podmiotów medycznych: Do wystawienia e-ZLA wystarczy włączyć komputer, załadować profil PUE placówki medycznej lub tzw. zintegrowaną z PUE aplikację gabinetową, zalogować się do systemu, wpisać pesel pacjenta, zaznaczyć numer choroby, długość okresu niezdolności, zatwierdzić, a czasem i wydrukować potwierdzenie dla pacjenta… Krócej niż wypełnienie papierka? Niekoniecznie. Odpada jedno: wysyłka czerwonego oryginału do ZUS Ze strony pracodawców: Wszyscy pracodawcy (z wyjątkiem małych firm zatrudniających mniej niż pięć osób) mają obowiązek założenia bezpłatnego profilu płatnika składek w systemie teleinformatycznym ZUS do końca 2015 r. Jeśli to zrobią, to nie muszą już zielonej karteczki z okienkiem ani ścigać, ani wysyłać - podglądają więc zwolnienie swojego pracownika w systemie i to już od pierwszego dnia nieobecności. Podstawa prawna: • Art. 1, art. 23, art. 24, art. 26 ustawy z 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1066). • Art. 62 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 159 ze zm.). Dotychczasowa "droga" zwolnienia:

W przestrzeni publicznej rzadko dyskutujemy na temat profilaktyki chorób. Przekaz medialny (TV, prasa) na tematy medyczne ogranicza się do reklamy suplementów i leków, promocji maratonów, dyskusji o systemie ochrony zdrowia, nachalnej reklamy medycyny estetycznej, czasem straszenia pneumokokami. Rzadko programy publicystyczne dotykają ZDROWIA - tematyki, która dotyczy każdego obywatela. Wiąże się z tym słabe przebicie tematyki PROFILAKTYKA. Często problem ten zawłaszczają podmioty komercyjne do promocji produktów i usług, często wątpliwej jakości. Przykładem jest głośna reklama „leku na kaszel palacza”, która promuje tezę, że każda osoba paląca kaszle, więc należy ten kaszel likwidować. Bez słowa zachęty do badań i ostrzeżenia, że może być to objaw ciężkiej choroby. A są tematy, które powinny być zdecydowanie nagłaśniane, za publiczne pieniądze (a może także w ramach partnerstwa prywatno-publicznego). Targetem powinni być wszyscy obywatele, a w szczególności dzieci w szkołach, studenci, organizacje rodziców, seniorzy. Sensownymi zaś kanałami informacji są media publiczne, Internet (Facebook, Twitter, YouTube), programy szkolne, programy imprez masowych, billboardy… Główne zagadnienia, o których warto rozmawiać: · problematyka szczepień - budowanie świadomości, merytoryczne wypieranie tzw. ruchów antyszczepionkowych · profilaktyka pierwotna chorób cywilizacyjnych (nadciśnienie tętnicze i choroby serca, cukrzyca, nowotwory, choroby zakaźne) · profilaktyka wtórna – zachęta do samobadania, rutynowych kontroli, wczesnego wykrywania Oto pozytywne, polskie przykłady akcji promocyjnych, stron internetowych i inicjatyw, które warto wspierać, polecać i promować: · Organizm w dobrym nastroju – akcja Ministerstwa Zdrowia, czyli słynne śpiewające organy · TAK dla szczepień – społeczność na Facebooku pozytywnie i aktywnie wspierająca ideę szczepień, które mają ostatnimi czasy złą prasę · Rakoobrona – aktywność fundacji Rosa · Mam Haka na Raka (MHnR) – znakomita akcja świadomości nowotworów adresowana do uczniów szkół ponadgimnazjalnych · Bezpieczna Przyszłość – akcja Gazety Olsztyńskiej · Movember czyli Wąstopad – ogólnoświatowa akcja o chorobach mężczyzn (głównie: rak prostaty, jądra), która przyjęła się dobrze także w Polsce · Profilaktyka nowotworowa – przystępnie napisana podstrona Krajowego Rejestru Nowotworów · Skryning nowotworowy Centrum Onkologii – wysoko pozycjonowana w wyszukiwarkach strona https://www.youtube.com/watch?v=ZrEiEjN2vmk

Czy ufamy lekarzom? Różnie z tym bywa... A komu tu ufać? Zastanówmy się ilu naszych znajomych i bliskich korzystało kiedyś z usług bioenergoterapeuty, homeopaty, łykało pestki moreli, stosowało dietę dr Budwig z olejem lnianym albo kupowało preparaty od Tołpy. W czasach, w których chcemy mieć dowody na skuteczność konwencjonalnego leczenia w Przychodni i Poradni łatwo przychodzi wielu osobom powierzać swoje zdrowie i życie osobom i substancjom, które mimo wielu badań nie wykazały żadnej korzyści czy to w profilaktyce czy to w leczeniu rozmaitych chorób. Może to ów magiczny i irracjonalny pierwiastek ukryty w nas odzywa się w różnych nieoczekiwanych momentach życia. Ciekawie na ten temat wypowiada się filozof i bioetyk Jakub Zawiła-Niedźwiecki z Uniwersytetu Warszawskiego w rozmowie z portalem natemat.pl. Polecamy i zachęcamy do autoanalizy.

Opinii publicznej przedstawiono dziś lekarza i senatora, który już za kilka dni zostanie zaprzysiężony na nowego ministra zdrowia. Kim jest Konstanty Radziwiłł? To znana postać w środowisku lekarskim. Niezatapialny prezes NIL w latach 2001-2010 jest pierwszym tak mocno zaangażowanym w lekarskie środowisko samorządowe ministrem. Niełatwa teka, na której wielu już połamało sobie nogi i zęby obejmuje charyzmatyczna i barwna postać: arystokrata i NZS-owiec, lekarz medycyny rodzinnej i współtwórca KEL, harley'owiec i wielodzietny, a ostatnio senator z ramienia partii Gowina. Przed doktorem Radziwiłłem trudne zadanie, mission impossible chciałoby się rzec: naprawa fundamentów systemu opieki zdrowotnej, realizacja obietnic wyborczych PiS, zachowanie twarzy. W misji tej pomoże z pewnością dobry kontakt ze środowiskiem lekarskim, także europejskim, doświadczenie menedżerskie i premier głosząca prymat zwykłych obywateli. Przeszkodą będzie zaś brak doświadczenia politycznego, wyjątkowo niewdzieczny resort i prezes PiS głoszący prymat zachowawczości nad postępem. Panie Ministrze. Życzymy powodzenia oraz dużo niezależności, dobrych doradców i odważnych pomysłów.

Patronujemy wydarzeniu: Ogólnopolski konkurs dla najlepszych placówek i produktów medycznych w Polsce Centralne Biuro Certyfikacji Krajowej ogłasza IV edycję Ogólnopolskiego Programu Zdrowie, Medycyna i Farmacja Roku 2015. Kandydaturę można potwierdzać do dnia 11 grudnia 2015 r. Laureaci zostaną ogłoszeni podczas uroczystej konferencji, zaplanowanej w Polskiej Agencji Prasowej S.A. Program adresowany jest do branży medycznej w całej Polsce. Celem inicjatywy, firmowanej przez Centralne Biuro Certyfikacji Krajowej jest wyłonienie najlepszych w kraju placówek oraz produktów medycznych, spełniających najwyższe standardy jakości. Tegoroczna edycja konkursu została ogłoszona w kategoriach: Centrum Medyczne Roku 2015, Klinika Roku 2015, Medycyna Estetyczna Roku 2015, Placówka Stomatologiczna Roku 2015, Przychodnia Roku 2015, Sprzęt Medyczny Roku 2015, Sprzęt Rehabilitacyjny Roku 2015. Do konkursu placówki mogą zgłosić się samodzielnie, wypełniając i wysyłając do nas zgłoszenie; za pośrednictwem partnera branżowego lub uzyskać nominację, przyznaną bezpośrednio przez organizatora konkursu. Podobne zasady obowiązują w przypadku zgłoszeń do kategorii produktowych. Placówki medyczne nominowane do tytułu w poszczególnych kategoriach zostaną zweryfikowane i ocenione przez niezależną Kapitułę Konkursu w procesie certyfikacji, z uwzględnieniem takich aspektów działalności, jak: kompleksowość świadczonych usług, doświadczenie, innowacyjność, skuteczność i bezpieczeństwo stosowanych metod, prestiż oraz dynamika rozwoju; warunki i wyposażenie placówki, adekwatność oferty do potrzeb rynku i oczekiwań pacjentów. W przypadku sprzętu medycznego i rehabilitacyjnego oraz suplementów diety oceniane będą aspekty jakościowe oraz funkcjonalne zgłoszonych produktów. Organizatorem konkursu jest Centralne Biuro Certyfikacji Krajowej, instytucja wspierająca firmy i przedsiębiorstwa w rozwoju, poprzez promocję ich działań na rynku ogólnopolskim. Więcej informacji na stronie www.certyfikacjakrajowa.org.pl Publikacja.pdf

Patronujemy wydarzeniu: W dniach 19-20 listopada 2015 roku w Warszawie, w hotelu Novotel przy ul. 1 Sierpnia 1 odbędzie się Kongres Zarządzania w Ochronie Zdrowia. Organizatorem spotkania jest Mazowieckie Centrum Biznesowe Sp. z o.o. Konferencja ma na celu poprawę kondycji zarówno finansowej jak i infrastrukturalnej placówek medycznych, co jest zagwarantowane dzięki świetnie przygotowanym prelegentom. Eksperci, na co dzień związani ze Służbą Zdrowia, podzielą się z uczestnikami swoją wiedza i doświadczeniami z zakresu prawa oraz zarządzania, tak aby osoby piastujące najwyższe stanowiska w podmiotach leczniczych mogły podejmować najlepsze i najbardziej trafne decyzje biznesowe. W trakcie dwóch dni zostaną omówione zagadnienia, które bezpośrednio dotyczą zarządzania placówkami medycznymi, a także ich funkcjonowania. Data: 19-20.11.2015 Lokalizacja: Warszawa, Hotel Novotel, ul. 1 Sierpnia 1 Grupa dedykowana: Dyrektorzy szpitali oraz przychodniKadra menadżerska prywatnych centrów medycznychMenadżerowie placówek leczniczychKoszt udziału: 99zł netto/os. za oba dni konferencji W celu zgłoszenia prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego, a następnie przesłanie go na adres: biuro@mcbkonferencje.pl. Szczegółowe informacje są udostępniane po kontakcie telefonicznym 536-390-788 lub mailowym biuro@mcbkonferencje.pl. Formularz zgłoszeniowy jest dostępny do pobrania na stronie internetowej organizatora www.mcbkonferencje.pl. Partnerów zainteresowanych nawiązaniem współpracy zapraszamy do kontaktu. Za udzielanie szczegółowych informacji dot. części wystawowej oraz pozostałych form promocji odpowiedzialny jest: Tomasz Telus, Projekt Manager, 533-163-882, tomasz.telus@mcbkonferencje.pl. Koszt udziału dla firm spoza grupy dedykowanej wynosi 499zł netto/os.

Wiele wskazuje na to, że nadchodzące wybory nie rozstrzygną w konstruktywny sposób o przyszłości polskiej opieki zdrowotnej i medycyny w ogóle. Obie największe partie polityczne w Polsce od 10 lat stawiają na stagnację i doraźne rozwiązywanie problemów. Boli fakt, że w debacie publicznej nie zwraca się uwagi na przyczyny patologii, a jedynie na ich skutki. Gdyby lekarz zwracał uwagę jedynie na objawy, a bagatelizował diagnostykę byłby dalece nieskuteczny. Zgodnie z polskim zwyczajem żyjemy w kraju, gdzie na medycynie zna się każdy. To samo dotyczy większości polityków, którzy nawet, gdy są lekarzami niezbyt chętnie dopuszczają do głosu ekspertów od służby zdrowia (epidemiologów, menedżerów, badaczy rynku, wybitnych specjalistów, szefów towarzystw lekarskich, przedstawicieli izb lekarskich, a nade wszystko zrzeszonych w organizacjach i fundacjach świadomych PACJENTÓW. Najwyższy czas, by fundamentalne problemy publicznie poruszyć, nazwać rzeczy po imieniu, rozpocząć dyskusję społeczną i zmobilizować polityków do aktywności. Czas na zmiany. O czym należy rozmawiać? Zwracamy uwagę na kluczowe według nas problemy, z którymi należy się zmierzyć zarówno na szczeblu rządowym i eksperckim, ale też na poziomie świadomości obywatela-pacjenta. 1. Głębokie niedofinansowanie publicznej służby zdrowia (wartość rocznego rynku usług zdrowotnych to ponad 70 mld PLN, a pacjenci z własnej kieszeni wydają na usługi medyczne i okołomedyczne przeszło 30 mld). Tu szereg kwestii związanych nie tylko z wysokością składki zdrowotnej, ale nadmierną lub dramatycznie zaniżoną wyceną różnych procedur, nieadekwatnym (zbyt niskim) do potrzeb i możliwości kontraktowaniem szpitali, otwarciem na tak zwane współpłacenie, otwarciem na problem dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych czy znacznie opóźnionym rejestrowaniem przez AOTM i URL nowoczesnych, bardzo kosztownych terapii. Trzeba powiedzieć jasno, że służba zdrowia z założenia przynosi Państwu finansowe straty tak jak obronność, a dbać należy jedynie o to, by były jak najmniejsze. Może warto zastanowić się nad ustaleniem procentowego minimalnego progu w budżecie przeznaczanego na publiczną służbę zdrowia, jak w przypadku obronności... 2. Problem konstytucyjny: w Polsce na papierze mamy zagwarantowany równy i bezpłatny dostęp do opieki medycznej dla wszystkich obywateli. W praktyce o dostępności (szybkości i jakości diagnostyki i leczenia) decyduje cenzus finansowy. Zamożniejsi mogą w świetle prawa omijać kolejki i otrzymywać usługi podobnej lub wyższej jakości od osób biedniejszych (tak jest w przypadku całej klasy politycznej). Wymaga to poważnej debaty społecznej. 3. Problem wyjazdu przygotowanych do zawodu w publicznych szkołach lekarzy i pielęgniarek za granicę. Warto dokonać bilansu: na ilu absolwentów kierunków medycznych stać państwo polskie, by zapewnić im potem godne warunki pracy w trakcie kształcenia specjalizacyjnego? Czy nie czas położyć nacisk na kształcenie podyplomowe, a nie bezrefleksyjnie zwiększać liczbę miejsc na państwowych uczelniach medycznych? 4. Nieodpowiedni poziom wynagrodzeń lekarzy specjalistów w placówkach publicznych -> Odpływ lekarzy do sfery prywatnej, dodatkowych miejsc zatrudnienia, za granicę -> Spadek jakości publicznej medycyny -> Problem przepracowania i złej wydajności lekarzy -> Presja społeczna i wzrost liczby błędów medycznych -> Ostracyzm społeczny wobec lekarzy, gdy się pomylą 5. Kryzys Podstawowej Opieki Medycznej. Lekarze rodzinni na całym świecie mają ogromne kompetencje i z nich korzystają. W Polsce wciąż nie jest to specjalność prestiżowa, brakuje kompetentnych Specjalistów Medycyny Rodzinnej, kapitacyjny sposób finansowania obniża jakość świadczonych usług i preferuje zaniechanie diagnostyki, co przeciąża lecznictwo specjalistyczne, ambulatoryjne, a przede wszystkim Pogotowie i Szpitalne Oddziały Ratunkowe. 6. Niedobór publicznych, merytorycznych i przystępnych i dostępnych np w internecie źródeł informacji o chorobach, profilaktyce, leczeniu, jak i organizacji systemu dla PACJENTÓW. W przeciwieństwie do Zachodu źródłem wiedzy dla polskich pacjentów jest ogólnoświatowa encyklopedia lub fora internetowe. 7. Przeciążenie administracyjne lekarzy, którzy zostali wykształceni, aby leczyć. Nadmierna ilość dokumentacji medycznej, którą należy tworzyć, słaba jej informatyzacja. Polscy lekarze mają duże kompetencje, cechują się wrażliwością na problemy pacjentów, są w większości dobrze przygotowani, wciąż się też doszkalają. Gdy tylko się im na to pozwala leczą na światowym poziomie, a nawet wytyczają nowe szlaki. Pozwólmy im na to tworząc lepsze warunki, a wtedy odczują to także pacjenci. Mateusz Malik, lekarz *** Postulaty www.MedFor.me i www.PrzypadkiMedyczne.pl przedłożone 16.10.2015 roku Prezydentowi RP poprzez http://www.prezydent.pl/kontakt/ z okazji inauguracyjnego posiedzenia Narodowej Rady Rozwoju pt. "Bezpieczeństwo zdrowotne Polaków - diagnoza sytuacji".