Newman

Jak po pierwszym odcinku miałem co do serialu dokumentalnego TVP szereg zastrzeżeń (patrz tu), dziś po obejrzeniu każdego kolejnego odcinka serial zyskiwał w moich oczach nie tylko dzięki autentyczności i wyraziście dobranym postaciom, ale przede wszystkim porusza „między wierszami” problemy, o których często sam mam ochotę opowiedzieć moim bliskim, znajomym i pacjentom. Piętnaście powodów, dla których warto polecić „Młodych lekarzy” swoim znajomym i rodzinie: Serial wpisuje się w dobry trend edukacji społecznej - przybliża społeczeństwu zawód lekarza - słabo znany i pełen stereotypów. W przystępny sposób opowiada o niektórych mniej znanych, często bardzo poważnych jednostkach chorobowych (choroby spichrzeniowe, mikrocefalia, tętniaki, chirurgia rekonstrukcyjna). Poruszający jest portret zarówno ciężko chorych dzieci i dorosłych, a także ich rodzin w ich niełatwej codzienności, jak i medyków zaangażowanych (nierzadko emocjonalnie) w proces leczenia i rehabilitacji. Nie ucieka przed kontrowersjami - przybliża prawnie, moralnie, medycznie niejednoznaczne sytuacje i pozwala widzowi samemu skonfrontować się z rzeczywistością (dyskwalifikacja z leczenia operacyjnego, rodzicielstwo niepełnosprawnej pary). Obnaża absurdalną rzeczywistość polskiej izby przyjęć, SORu, poradni, gabinetu lekarza rodzinnego - pozwala spojrzeć na to z perspektywy lekarza. Naświetla problemy rezydentów związane z nietypowym charakterem pracy (zostawanie po godzinach z darmo, szczególnie duża odpowiedzialność za innych, duży stres z nią związany, ograniczony czas w relacjach z najbliższymi, dylemat być czy mieć, odreagowywanie stresu i zmęczenia). Pokazuje lekarzy po prostu: w dobrym świetle, choć nie wykrzywia rzeczywistości. Uświadamia, że praca lekarza związana jest z ciągłą nauką - studia, specjalizacja, przykład i doświadczenie starszych, sympozja, kursy, zagraniczne stypendia Dowodzi, że w Polsce (w stolicy i okolicy możliwa jest medyczna kariera naukowa. Ukazuje w sposób naturalny i bezpruderyjny ludzkie ciało z jego nagością, ułomnością, niepełnosprawnością - takie przełamywanie tabu zwyczajnej, medycznej nagości zasługuje na najwyższy szacunek. W realistyczny sposób dokumentuje przebieg zabiegów, operacji (otwarte serce, liposukcja, cesarskie cięcie, poród, korekcja nosa) - nie ucieka przed naturalizmem. Dosadnie i na różne sposoby pokazuje zderzenie lekarzy z lekkomyślnością, głupotą, perfidią, tupeciarstwem, nieodpowiedzialnością niektórych ludzi (w tym pacjentów). Pozwala na chłodno nakreślić (ustami bohaterów) niektóre problemy, z którymi boryka się polski system ochrony zdrowia i podpowiada rozwiązania. Pokazuje, za zgodą występujących lekarzy, ich prywatne życie, związki, poglądy, wyznanie, wątpliwości. Autentyczność: Można ich lubić lub nie. Uświadamia, że oprócz podstawowej pensji, aby zarobić na życie, lekarze w trakcie specjalizacji muszą albo wiele godzin dyżurować, albo pracować w kilku miejscach, albo dorabiać poza zawodem. Tylko jeden z lekarzy ma dzieci (dwójkę) i pracuje najwięcej ze wszystkich. Chwilami faktycznie chwyta za serce niespecjalnie dającymi się wyreżyserować zdarzeniami jak adopcja chorego, porzuconego przez rodziców dziecka czy radość niewidomej od urodzenia matki po tym jak potwierdzono, że jej dziecko widzi. Zachęcam do oglądania bez uprzedzeń z całą rodziną. Oficjalna STRONA serialu. Mateusz Malik, lekarz

Pięć lat temu na naszym forum zamieściłem news: Opatrunki z lnu modyfikowanego - wrocławski wynalazek. Przywołuję go, aby zgodnie z zasadą programu "Ciąg dalszy nastąpił" pokazać dalsze losy projektu komercjalizacji wynalazku: Czy produkt jest już dostępny w sklepach i aptekach? Bynajmniej. Po pięciu latach sprawy mają się znacznie gorzej. Sprawy wyhamowały ostro w roku 2013 z przyczyn wręcz absurdalnych! Zła wola urzędnika? Zabójcza kontrola Urzędu Skarbowego? A może opieszałość w tworzeniu prawa? Nic z tych rzeczy... Aby przejść do etapu wdrożenia i komercjalizacji lnianych wynalazków medycznych potrzebny był inwestor. I znalazł się: firma Lenpharma sp. z o.o., utworzona po to, by zająć się dalszymi badaniami nad leczniczym lnem. Projekt badawczy otrzymał dofinansowanie na 3 lata z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) w wysokości 80%, pozostałe środki miała zainwestować rzeczona firma. W zamian od razu została właścicielem patentu i całego sprzętu laboratoryjnego, łącznie z maszynami (np. krosnami do tkania lnu). Jednak w połowie zaplanowanych badań finansowanie wstrzymano. Prawnicy Lenpharmy zaczęli mieć wątpliwości co do legalności wykorzystania w ewentualnej produkcji lnu modyfikowanego genetycznie (GMO), choć żadne przepisy tego ówcześnie nie regulowały. Nawet słynna Ustawa o nasiennictwie regulująca częściowo wykorzystanie produktów GMO w żaden sposób nie miała zastosowania do badań profesora. Firma zaczęła rakiem wycofywać się z planowanej produkcji, a blisko trzy miliony państwowego dofinansowania zmarnowano. Oczywiście prawodawcy nie byliby sobą, gdyby nie dolali oliwy do ognia. Rząd, trzymając się zasady "stop przedsiębiorcom w Polsce" (chociaż Ustawa dotyczyła zakazu uprawiania modyfikowanej genetycznie kukurydzy i ziemniaków) w sposób niepisany rozszerzył zakaz na wszystkie uprawy skutkiem czego nie ma aktualnie mowy o uzyskaniu zezwolenia na oprawę lnu GMO. Dlaczego zatem zawisł w próżni skazany na sukces projekt? W sieci trudno odnaleźć jednoznaczną odpowiedź na to pytanie. Wiele wskazuje na to, że profesor Szopa-Skórkowski i jego współpracownicy postawili na złego konia i zaufali spółce, która zawiodła ich oczekiwania. Lenpharm nadal istnieje i cynicznie, można by rzec, chwali się na swojej witrynie internetowej produktami, których nie ma w sprzedaży. Czy wróci do sprawy? A może zależy jej na tym, by odsprzedać patent na inny rynek? Czy jest tak, jak powiedział profesor w 2013 roku Gazecie Wrocławskiej, że: "Żyjemy w kraju, w którym wszystko musi się nie udać, jesteśmy w tym liderami"? Sprawa jest wyjątkowa i nie wolno tu uogólniać, ale jest bez wątpienia przestrogą dla wynalazców. Zaufanie jest jednym z fundamentów biznesu. Samo odkrycie wynalazku, uzyskanie patentu oraz zdobycie inwestora to jeszcze nie recepta na rynkowy sukces. Ważne, by przy podpisywaniu wiążących umów uzbroić się w parasol ochronny, np. w postaci kancelarii prawnej, agencji pozarządowej, klastra naukowego. Bezcenne jest doświadczenie w biznesie i przemyśle, którego brakuje jeszcze wielu polskim firmom. Profesor Szopa-Skórkowski stwierdził w liście do MedFor.me, że w związku z powyższym jego ekipa przygotowała i opatentowała dwa nowe wynalazki: technologię epigenetycznej modyfikacji lnu (by tworzyć rośliny trzeciej generacji ze stabilnymi zmianami podobnymi do GMO) i dwa aktywatory na bazie lnu, które wspomagają leczenie chronicznych ran i mogą być stosowane z dowolnym nośnikiem np. bawełną lub zwykłym lnem. "Zarówno nowe rośliny jak i preparaty nie podpadają pod regulacje GMO, czyli czekamy na poważnego inwestora, który nie zmarnuje naszych nowych patentów." - napisał nam profesor. MedFor.me życzy ekipie z Uniwersytetu Wrocławskiego kolejnych wynalazków i patentów, a przede wszystkim wiary w to, że mimo przeciwności da się wcielić w życie każdy pomysł. Mateusz Malik, lekarz

W serwisie informacyjnym TVP1 zaprezentowano materiał dziennikarski "Dlaczego brakuje lekarzy?", który w pełni oddaje problemy młodego środowiska lekarskiego w Polsce i jego postulaty. Wydźwięk "Wiadomości" o rezydentach nie budzi wątpliwości: jako pełnoprawni lekarze z wieloma obowiązkami i ogromną odpowiedzialnością rezydenci zarabiają niewiele ponad 2100 zł emigracja lekarzy jest naturalnym procesem wynikającym z różnicy: zarówno drastycznej różnicy płac, jak i ogromnej medycznej biurokracji, przez którą przebija się polski lekarz powoduje to nie tylko wyrwę pokoleniową w polskiej medycynie, ale też średnia liczba lekarzy na 1000 mieszkańców jest stanowczo niższa w porównaniu ze średnią unijną na Rząd wywierana jest presja, co powinno skłonić decydentów do podwyżki płac - propozycja to minimum 5700 PLN na rękę wniosek: nie będzie podwyżek - zabraknie lekarzy Brawo dla przedstawiciela Porozumienia Rezydentów lek. Jarosława Bilińskiego, który zabrał głos w materiale! ZOBACZ: http://wiadomosci.tvp.pl/24163074/dlaczego-brakuje-lekarzy PEŁNE WYDANIE: 14' 30" - http://wiadomosci.tvp.pl/23883550/24022016-1930

W ostatnim czasie poseł Klubu Kukiz’15 Piort Liroy-Marzec włączył się aktywnie z dwa projekty związane z medycyną: 1. Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - dotyczący uregulowania zastosowania marihuany w celach medycznych (pos. Piotr Liroy-Marzec jest przedstawicielem wnioskodawcy) 2. Prace Parlamentarnego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Programu Szczepień Ochronnych Dzieci i Dorosłych (pos. Piotr Liroy-Marzec jest jej przewodniczącym) Tak jak pierwsza inicjatywa jest ze wszech miar godna zainteresowania i dyskusji, a przede wszystkim prawnych uregulowań, to druga jest kolejną próbą skażenia polskiego parlamentu niemerytoryczną i groźną ideologią tzw. „antyszczepionkowców”. Ad. 1. Zachęcam do lektury trzydziestostronicowego projektu ustawy „marihuanowej”, bo pokazuje jak wiele kontrowersji budzi możliwość stosowania produktu aktualnie uznanego za zakazany. Pomysł powołania Narodowego Systemu monitorowania niedopuszczonych do obrotu produktów konopi stosowanych w celach medycznych należy uznać za rozsądny, choć bardzo wątpliwe są jego dalsze losy w Sejmie VIII kadencji. Panie Pośle, marihuana medyczna - OK. Ad. 2. Drugie dzieło, które swoim nazwiskiem i autorytetem parlamentarzysty legitymizuje poseł Liroy pod płaszczykiem ochrony praw obywatelskich zamierza podkopywać racjonalną politykę zdrowotną państwa w zakresie zapobiegania zakażeniom. Czteroosobowy zespół w swoim naprędce stworzonym regulaminie cele działania: Informuje też, że będzie na kolejne posiedzenia zapraszać posłów i ekspertów, a także uczestniczyć w zewnętrznych konferencjach i sympozjach Oznacza to w praktyce dopuszczanie do debaty publicznej osób pokroju Justyny Sochy ze Stowarzyszenia "STOP NOP". Jest to organizacja walcząca o rezygnację z obowiązkowych szczepień najmłodszych. Do ich pomysłów należy m.in. natychmiastowe wstrzymanie wszelkich restrykcji wobec rodziców, którzy "kierując się dobrem swoich dzieci podejmują suwerenne decyzje odnośnie tego, czy, kiedy i jakie szczepionki będą podane ich dzieciom". Oprócz tego organizacja domaga się wprowadzenia zapisów, dzięki którym rodzice będą mieli prawo do odmowy szczepienia swoich dzieci. Stowarzyszenie chce również usprawnienia systemu identyfikacji, kontroli i leczenia niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) oraz utworzenia specjalnego funduszu odszkodowań dla osób, które miałyby być dotknięte powikłaniami wywołanymi przez szczepienia. Zbieżność celów Zespołu i Stowarzyszenia świadczyć może o zewnętrznym sterowaniu posłów Kukiz’15 przez lobby antyszczepionkowe. Trudno walczy się z tą ideologią, która mimo braku jakichkolwiek racjonalnych podstaw i poglądów fundamentalnie sprzecznych z wieloletnią wiedzą medyczną oparta na badaniach i doświadczeniu jest przekonana o swojej dziejowej roli w ochronie maluchów. Poprzez swoją postawę wynikającą z błędnie pojętego dobra dzieci narażają swoje własne potomstwo, jak i całość populacji na ciężkie powikłania chorób zakaźnych. To nie pierwsza próba wpuszczenia do parlamentu wirusa ruchu antyszczepionkowego. Dla przykładu już w 2014 roku dwoje posłów Platformy Obywatelskiej Anna Nemś i Józef Lassota wystosowali do Ministra Zdrowia „Interpelację nr 29270 w sprawie wycofywania niebezpiecznych szczepionek dla dzieci”, która jednak spotkała się z jednoznacznym odzewem MZ (warte lektury, rzeczowe argumenty). Pod płaszczykiem troski o bezpieczeństwo szczepionych po raz kolejny próbowano w społeczeństwie zasiać takie wątpliwości jak to, że (cytuję) „Żaden z lekarzy nie potrafi rodzicom odpowiedzieć, czy szczepionka zabezpieczy przed chorobą zakaźną, oraz nie potrafi wytłumaczyć, jakie mogą być niepożądane odczyny poszczepienne, na które należy zwrócić bezwzględną uwagę” albo „(…) pomimo dopuszczonych do obrotu obowiązkowych szczepionek polskie dzieci chorują na różyczkę, ospę, gruźlicę, koklusz i odrę”. Panie Pośle Marzec! Może Pan polskim obywatelom zrobić więcej złego niż dobrego. Nie idźmy tą drogą. Zespół ds. szczepień, jeśli ma wyjść nam na zdrowie, powinien zająć się edukacją społeczeństwa w zakresie tego, co nie zawsze jest dla wszystkich zrozumiałe i oczywiste: szczepienia ochronne co roku ratują przed śmiercią miliony ludzi na świecie!

Debata w telewizyjnej Jedynce na temat zdrowia (16.02.2016) z udziałem Ministra Zdrowia Konstantego Radziwiłła pokazuje, że nie tyle nie umiemy rozmawiać o ochronie zdrowia w Polsce (owszem, to jeden z ulubionych tematów do dyskusji), ale że powszechnie nie rozumie się pewnych kluczowych pojęć. Medycyna stanowi na tyle złożony problem, że potrzeba powoli i merytorycznie wyjaśniać podstawowe kwestie. I tak poznaliśmy szereg paradoksów, które dały o sobie znać w telewizyjnej rozmowie ekspertów. Przykładem jest pojęcie "publiczności i prywatności" w służbie zdrowia. Większości obywateli prywatna służba kojarzy się z koniecznością wyłożenia własnych pieniędzy za usługi medyczne. Z drugiej strony placówka publiczna utożsamiana jest z całkowitym brakiem jakichkolwiek kosztów. Nadużywane w debacie publicznej pojęcia "komercjalizacji szpitali" czy "prywatyzacji służby zdrowia" tworzą pojęciowy mętlik. W wyjaśnieniu tego nie pomogła rozmowa lek. Krzysztofa Bukiela (OZZL) z prof. Bogdanem Chazanem, która tylko nasiliła pojęciowy bałagan. A wiemy przecież, że większość prywatnych spółek zarządzających dużymi szpitalami są tak naprawdę zależne od władz samorządowych czyli de facto od państwa. Pomija się bezcenny wkład całkowicie prywatnych przychodni podstawowej opieki zdrowotnej (NZOZ) w funkcjonowanie polskiej medycyny rodzinnej. Mylony jest fakt prywatnej własności ośrodka zdrowia i problem ponoszenia kosztów własnych przez osoby fizyczne w medycynie komercyjnej. Zwrócono też kilkakrotnie uwagę na patologię polegającą na ponoszeniu kosztów powikłań niemal wyłącznie przez państwo. Niekiedy zdarza się tak, że przygotowana dla pacjenta oferta niepublicznych ośrodków medycznych składa się z dobrze płatnych procedur (z których niekiedy pracujący lekarze czerpią odsetek zysku dla siebie), ale w przypadku komplikacji po zabiegach/procedurach dany środek nie ponosi kosztów ich leczenia - podkreślali zgodnie prof. Chazan i dr Adam Sandauer (honorowy przewodniczący Stowarzyszenia Pacjentów "Primum Non Nocere"). Kolejnym problemem jest sens działania NFZ (i tym podobnych), który każdemu kojarzy się z zbędną instytucją, która generuje koszty, tworzy kłopotliwe ograniczenia, a nie wnosi nic. A pomija się w krytyce tej instytucji fakt, że żaden system zdrowotny nie może funkcjonować przy braku instytucji, która nadzoruje dystrybucję państwowych środków w ochronie zdrowia. Na ten problem zwracali uwagę obecni w debacie kolejni szefowie NFZ: lek Andrzej Sośnierz i mec. Agnieszka Pachciarz. Sami zauważali bolączki polskiego systemu i narzekali na współpracę z Ministerstwem Zdrowia. Tu zaznaczam, że pozytywnym aspektem rozmowy jest zwrócenie uwagi na to, że politycy zarządzający służbą zdrowia nieprzerwanie od wielu lat z uwagi na rzekomą presję społeczną mają tendencję do zaniechań i awersję do jakichkolwiek systemowych zmian, które wszyscy zgodnie uznają za konieczne. Z różnych perspektyw przyczynach odwiecznego kryzysu polskiej służby zdrowia mówili też przewodnicząca OZZPiP Lucyna Dargiewicz, prof. Marek Kuch, Ewa Błaszczyk czy prof. Elżbieta Mączyńska. Podkreślano ogromne niedobory kadrowe i związane z nimi niedostateczne wynagrodzenia, będące przyczyną emigracji zarobkowej osób z wykształceniem medycznym. Ważnym elementem programu było wystąpienie ministra Konstantego Radziwiłła przepytywanego przez Krzysztofa Ziemca z TVP, który ujawniał plany Ministerstwa Zdrowia i wyjaśniał czym w istocie jest wypełnienie konstytucyjnego prawa do opieki zdrowotnej gwarantowanej przez państwo wszystkim obywatelom. Zmarnowanym potencjałem programu jest pytanie zadane widzom w sms-owej sondzie: "Czy wszyscy, także nieubezpieczeni, powinni mieć dostęp do bezpłatnej opieki zdrowotnej?" - w swej istocie błędne, niemerytoryczne i odwołującym się do populizmu. A jest wiele pytań, na które obywatele powinni się wreszcie wypowiedzieć, np. Czy chcesz podniesienia składki zdrowotnej do poziomu zbliżonego do krajów Europy Zachodniej? albo Czy aby podnieść jakość żywienia w szpitalu jesteś gotowa/y ponieść niewielką opłatę? itp. Pozostali uczestnicy Debaty: Wszystkie fotografie pochodzą z nagrania: TVP INFO - Debata

Długie i wymagające spotkanie przedstawicieli Porozumienia Rezydentów OZZL odbyło się dziś u Ministra Zdrowia Konstantego Radziwiłła. Czy na jego warunkach? Młodzi lekarze dyskutowali na tematy ważne dla całego środowiska takie jak 1) Wzrost wynagrodzenia rezydentów 2) Wynagrodzenie dla kierowników specjalizacji 3) Jawność PES-ów i możliwość zdawania ich na ostatnim roku specjalizacji 4) Możliwość zmiany rezydentury 5) Wzrost jakości kształcenia specjalizacyjnego, możliwość ewaluacji? 6) Problemy prawne podczas szkolenia specjalizacyjnego 7) Problematyka dyżurów medycznych Kwestia podwyżek rezydenckich wynagrodzeń należy do najbardziej trudnych – decyzja o przyznaniu dodatkowych środków zależy nie tylko od MZ, ale także od Ministra Finansów i - szerzej - polityki Rządu. Minister wprawdzie zdaje sobie sprawę problemu braku z wynagrodzeń dla kierowników specjalizacji ale deklaruje, że na zmiany nie ma pieniędzy. Negocjowane kwestie, w których nie ma różnicy zdań między MZ a PR: system dyżurów jest zły i trzeba go zmienić - padły konkretne propozycje należy zmienić system rekrutacji na specjalizacje potrzeba uproszczenia procedur do specjalizacji konieczna jest aktualizacja literatury do programów specjalizacji Do dużych sukcesów negocjatorów należy deklaracja min. Radziwiłła, że o ważnych dla rezydentów sprawach zawsze ich opinia będzie wysłuchana.

4 lutego - Światowy Dzień Walki z Rakiem 6 lutego 2016 - Dzień Drzwi Otwartych w krajowych ośrodkach onkologicznych Po raz kolejny już pochylamy się nad tematem onkologii, by zapobiegać nowym przypadkom i szukać rozwiązań w chorobie. Metoda populacyjnego "straszenia rakiem" pomału na szczęście przechodzi już do lamusa. Temat nowotworów złośliwych coraz bardziej oswajany staje się wyzwaniem - nie tylko dla pacjentów i lekarzy, ale także zdrowych osób, które angażują się w profilaktykę dla siebie i innych. Dobrą okazją do tego oswajania jest organizowany w sobotę, 6.02.2016 przez Polską Unię Onkologii Dzień Drzwi Otwartych w ośrodkach onkologicznych w całej Polsce. Każdy może przyjść by posłuchać nowości o rozsądnej profilaktyce nowotworów, zadać pytania lekarzom, przebadać się w ramach wczesnego wykrywania chorób czy spotkać ludzi zaangażowanych w pomoc osobom chorym. WYBIERZ SIĘ - SPRAWDŹ, GDZIE ODBĘDZIE SIĘ AKCJA W TWOIM REGIONIE >>> W zwalczanie chorób nowotworowych angażuje się wiele osób. Tylko współpraca na wielu płaszczyznach pozwoli stopniowo rozwiązywać problemy onkologii w sposób systemowy i skoordynowany. Lekarze, naukowcy, politycy, organizacje pozarządowe, dziennikarze i... zwykli ludzie... Pozytywny przykład dał Tomasz Machała, który w swoim wpisie w natemat.pl pokazuje jak w prosty, ale mądry sposób włączyć się w antyrakową batalię, a jednocześnie zrobić coś dla siebie: Światowy Dzień Walki z Rakiem. Zrób dziś jedną rzecz (warto przeczytać i się podzielić!) Dobrze, gdy w temat angażują się przedstawiciele różnych dziedzin, wnosząc coś od siebie, jak podczas ostatniej debaty w siedzibie Polskiej Agencji Prasowej: dr Janusz Meder, LEKARZ ONKOLOG (prezes Polskiej Unii Onkologii) - zwraca uwagę na możliwości terapii przeciwnowotworowych, rozwój nowych leków i technologii medycznych prof. Marek Belka - EKONOMISTA (były premier RP, który przyczynił się do wdrożenia Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych) - zwraca uwagę na racjonalne gospodarowanie środkami przeznaczanymi na opiekę zdrowotną Krzysztof Łanda - POLITYK (wiceminister zdrowia) - zaznacza kluczowe znaczenie prawidłowej wyceny "koszyka świadczeń gwarantowanych" - (MZ pracuje już ponoć zespół do spraw jego racjonalizacji) dr Paweł Kowal - EKSPERT FUNDACJI WHC i POLITYK - chwali działające na zachodzie "think-tanki" poświęcone wyłącznie zdrowiu prof. prof. Jerzy Bralczyk - JĘZYKOZNAWCA - podkreśla rolę odhumanizowanej nomenklatury współczesnej ochrony zdrowia (świadczeniobiorca zamiast pacjenta) i wagę komunikacji lekarz-pacjent Właśnie na styku wielu dziedzin, w głowach ekspertów i dzieciaków w szkole, po stronie rządowej i pozarządowej tworzą się idee, które mogą zmieniać przyszłość onkologii... Wspaniałe inicjatywy (pisaliśmy o nich w medfor.me), takie jak "Mam Haka Na Raka" czy fundacje dla pacjentów powstałe z potrzeby chwili, które obecnie mogą poszczycić się już setkami uratowanych pacjentów to atut, w który warto inwestować!