Zapraszam na stronę wszystkich udręczonych łaciną i wizją zbliżającego się 1. KOŁA...

TUTAJ POMOC

Aż dziw, że z takimi zadaniami można mieć problem...

Newman, świetna robota Matt, rozumiem, że trochę przez przekorę napisałeś - myśle, że do zaliczania kół z łaciny każda dawka powtarzania się przyda!

Meomartino po prostu dziwi mnie, że statystyczny student medycyny ma problem z nauczeniem się absolutnych podstaw języka łacińskiego. Zwłaszcza, że w ostatnich latach ucięto liczbę godzin przez co automatycznie wymagania też się zmniejszyły.

Już księża znają łacinę lepiej - przynajmniej potrafią powiedzieć kilka złożonych zdań, które im wbili w głowę w seminarium. Z błędami to z błędami - lud i tak się nie kapnie, że kapłan z gramatyką na bakier.

mnie trochę też, bo łacina nie jest taka straszna...przynajmniej ma jasne i wyraźne zasady gramatyczne, których raz się człowiek nauczy i ma problem z głowy

przynajmniej ma jasne i wyraźne zasady gramatyczne, których raz się człowiek nauczy i ma problem z głowy

Z tym stwierdzeniem raczej bym się nie zgodził. Jak to mówią: im dalej w las tym więcej drzew.

Zasady gramatyczne są proste i jasne dopóki człowiek nie natknie się na wyjątki Ale poza nimi wszystko jest proste i logiczne

Zasady gramatyczne są proste i jasne dopóki człowiek nie natknie się na wyjątki

Zasady gramatyczne są przede wszystkim przybliżone, a niejednokrotnie wręcz błędne

Gramatycy chcą ułożyć proste i jasne regułki - niestety nie zawsze się da. W dodatku tego co nie pasuje nie da się z języka usunąć. W związku z tym autorzy gramatyk muszą sporo uprościć, a czasami nawet skłamać, żeby im się wszystko zgadzało.

Każdy autor ma czasami inny patent na rację (kłamie inaczej), stąd w różnych książkach są różne regułki, czasami wręcz przeczące sobie nawzajem. Jeśli wiec osoba ucząca się sięgnie do kilku podręczników będzie miała problem z ogarnięciem o co w tym wszystkim chodzi. Niektóre z regułek nie mają zbyt dużego podparcia w materiale leksykalnym.

Coby daleko nie szukać - o to do której deklinacji należą takie rzeczowniki jak securis, sitis, turris można się długo spierac. Najgorszy jest jednak rzeczownik puppis - w poezji ma to abl na -e, w prozie na -i więc trudno orzec czy to IIIv czy IIIm.

Studenci uczący się łaciny na poziomie podstawowym (czyli studenci medycyny na ten przykład) i tak uczą się na tekstach spreparowanych. Wszystko odmienia się tam ładnie zgodnie z gramatyką z obowiązującej książeczki - stąd studenci mają przekonanie, że łacina jest łatwa i prosta. Wystarczy jednak sięgnąć do jakiegokolwiek tekstu oryginalnego, żeby się przekonać, że często to co mówią gramatycy można jedynie wsadzić głęboko w rectum. Niektórzy w ogóle twierdzą, że łacina, której się uczą studenci to sztuczny wymysł gramatyków, a wszystkie te reguły to pic na wodę fotomontaż.

Łacina to i tak pół biedy - w klasycznej grece to już w ogóle gramatycy kłamali na potęgę

mi tam łacina się nigdy do niczego nie przydała xD no może do rozszyfrowania łacińskich podpisów na kartach gorączkowych

tylko do tego nie trzeba znać zasad gramatyki, dlatego sensowności łaciny na studiach nie widzę, lepiej daliby więcej angielskiego. To co z łaciny się jakokolwiek może przydać się uczy i tak na anatomii, patomorfologii, farmakologii itp.