lily

Mnie zastanawia co innego - Twój lekarz mówi jedno, lekarz online mówi drugie. Co wtedy? Trzeci lekarz, np. telefoniczny, dla ostatecznego stwierdzenia który z nich miał rację, czy też może rzucanie monetą? A konsultację bez badania można bez wahania porównać właśnie do rzucania monetą - albo lekarz trafi z opinią, albo nie...

A ja się Was zapytam, którą specjalizację uważacie w chwili obecnej za bardziej przyszłościową? Onkologia kliniczna czy onkologia i hematologia dziecięca? Wiem, wiem - zupełnie inna specyfika, zupełnie inne przypadki etc etc - po prostu interesuję się onkologią, kiedyś myślałam o pediatrii, a obecnie przy uwolnieniu pewnych specjalizacji w modułach, otworzyła się droga do onkologii i hematologii dziecięcej. Stąd moje pytanie

Zdecydowanie odradzam tego typu mechanizmy. Może się to bowiem skończyć całkowicie odwrotnie do zakładnego rezutatu... Jeśli nie możesz sobie poradzić z tak prostymi mechanizmami myślowymi - zrezygnuj z nich. Nie każdy musi być wykształcony.

Pieniądze pieniędzmi a wartości wartościami. Jakoś to trzeba zrównoważyć. Wracając do kwestii studentów niestacjonarnych. Kaamil - właśnie widać, że mało się orientujesz w tym temacie. Stąd taka wyjątkowo stereotypowa opinia.

Ja może zapytam się inaczej - jak sądzicie, w którym kraju europejskim patrzą najbardziej przychylnie na polskich absolwentów uniwersytetów medycznych? Sama zastanawiam się nad podjęciem specjalizacji zagranicą - nie wiem jednak, w którym miejscu zacząć szukać...

A jak oceniacie podręcznik DiMaio? Ostatnio trafił mi w ręce - jeszcze trochę czasu do sądówki mam, ale lubię mieć wcześniej książki, zapoznaję się z nimi

Ja lubiłam uczyć się z książki Pituchowej. A dla największych ogółów - z Woźniaka. Jak potrzebowałam szczegółów - Bochenek. Nie znosiłam skryptów Skawiny. Co zaś się tyczy atlasów - fizycznie korzystałam z Sobotty oraz na początku z Simielnikowa, "wirtualnie" na komputerze zaś z interaktywnego atlasu Nettera. I jak najbardziej starczyły

U nas u Dobrzańskiej mówi się raczej negatywnie - że dużo błędów, stosunek informacji ogólnych do szczególnych odwrotnie proporcjonalny do potrzeb itd Kubicka, Kawalec - ocenia się ją lepiej niż Dobrzańską, choć i tu profesorowie zwracają uwagę na pewne elementy, z którymi się nie mogą zgodzić A uczelniane skrypty - w naszym przypadku naprawdę dobre, choć niestety, jak to skrypty, deaktulizują się w niektórych aspektach

Zastanawiałam się nad obiema książkami - niedawno obie trafiły mi w ręce i zastanawiałam się, która z nich jest lepsza. Co sądzicie o tych dwóch książkach, może znacie jeszcze inne, lepsze lub gorsze? Mi osobiście do gustu bardziej przypadła książka Cianciary.

Nie wszędzie psychiatria i dermatologia jest na roku IV - u nas dermatologia jest na roku IV, a psychiatria na VI. Ja i tak, podobnie jak większość moich znajomych, przywykłam do mówienia o książce Rabe-Jabłońskiej i przy tym pozostanę.

Ja ostatnio słyszałam o temacie (trochę go sparafrazuję): Epidemiologia i biostatystyka zapadalności na choroby weneryczne wśród studentów korzystających z programów wymiany naukowej ERASMUS To dopiero hardcorowy temat

Ja osobiście przychodziłam "nieoficjalnie" i póki co, nikt się nie czepiał A wtyk żadnych nie miałam

Ja osobiście sobie tego nie wyobrażam, będzie to wyjątkowo nieobiektywne, a zapewne logistycznie i finansowo bardzo trudne do wykonania. Choć za egzaminami testowymi na komputerach jestem jak najbardziej.

Też jakiś czas temu zainteresowałam się psychiatrią i osobiście polecam książkę prof. Jabłońskiej (czyli wspomniana przez Kaamila, książka Jaremy). Ostatnio mnie nawet zaintrygowało to, czemu część osób mówi że jest to książka Jabłońskiej, a część że Jaremy. Co prawda obie persony były w redakcji tego podręcznika, ale jednak większość autorskich rozdziałów napisała prof. Jabłońska, a i ostateczna edycja i redagowanie odbywało się w klinice pani profesor - stąd ja i większość moich znajomych posługujemy się określeniem Psychiatria Jabłońskiej. A co do crashcourse'ów - faktycznie, również przypadł mi do gustu

Mateusz, ja zdaję sobie sprawę że chodzi o ból podczas wdechu, jednak w opisie Zorza było jedynie: "objaw Murphy`ego – przy wdechu (głębokim) ból w prawym, górnym kwadrancie, pod wątrobą" - bez wspomnienia o ręce na podżebrzu. Stąd moje pytanie

Na początek zdecydowanie Genetyka Drewy. Później, dla osoby zainteresowanej genetyką medyczną, poleciłabym Genetykę Medyczną L.B. Jorde pod redakcją Wojcierowskiego - moim zdaniem w zdecydowany sposób poszerza wiedzę z genetyki, jest też przystępnie napisana.

Zawsze ciekawiło mnie, jaki typ prac najbardziej interesuje studentów medycyny Czy są to "case report"? A może jednak poeksperymentalne opisy patogenezy pewnych objawów/chorób? Czy też może jeszcze inne typy publikacji? Mnie zdecydowanie najbardziej ciekawią "case report" - jakby nie patrzeć, pozwalają one spojrzeć na medycynę pod nieco szerszym kątem, uświadamiając że wiedza podręcznikowa musi być weryfikowana i nie brana "na ślepo" (podobnie jak niektóre algorytmy, które choć przydatne, potrafią niekiedy zaburzyć proces diagnostyczny - rzadko się to zdarza, ale jednak zdarza).

Zorz - wow, bardzo głęboko wchodzący w historię choroby pacjenta opis Z objawów ocznych dodałabym jescze objaw Dalrymple'a (poszerzenie szpary powiekowej w chorobie Gravesa-Basedowa). Co zaś się tyczy objawu Murphy'ego - kiedyś na praktykach usłyszałam, że nie opłaca się sprawdzać tego objawu, jeśli sprawdziliśmy objaw Chełmońskiego, gdyż zasadniczo patogeneza tego objawu polega na tym samym i o tym samym mówi. Poza tym, właśnie - czy objaw Murphy'ego nie sprawdzamy, kładąc rękę w rzucie wątroby i pęcherzyka żółciowego i lekko potrząsając?

Pod względem aktualności, moim zdaniem, nie ma lepszego podręcznika. Jeśli zaś chodzi o wiedzę samą w sobie, o sposób jej przekazania, lubię zaglądać do Herolda. Kokot też był swego czasu na mojej liście lektur, które przeglądałam, ostatnio jednak jakoś od niego odeszłam (może warto jednak do niego wrócić?)

Ja też głosuję za Łodzią. Mimo niewątpliwych wad, studiuje mi się tam całkiem przyjemnie

Jak doskonale wiemy, za 2 lata wchodzi LEK - niby niewiele różniący się od LEPu, ale jednak... Co sądzicie o tej zmianie? Jakie jest Wasze zdanie - wolelibyście pozostać przy LEPie, czy LEK jest jednak dobrą alternatywą?

Tak, też to pamiętam A oto francuska pasta do zębów

No to ja pokażę coś takiego

Na zajęciach z propedeutyki interny asystenci odradzali nam Rapaporty - dokładnie wszystkich argumentów już nie pamiętam, ale na pewno wspominali o tym, że Rapaporty mają i tak wewnętrznie 2 kanały, no i właśnie wspomniana przez meomartina wysoka głowica... Ja używam chyba najczęściej spotykanego stetoskopu - Litmann II SE Classic.

Warto też zerknąć do uczelnianych bibliotek. Nierzadko biblioteki mają wykupione dostępy do większych baz danych, a tym samym duża część artykułów niekoniecznie "free" jest dostępnych