Mnie nachodzi takie pytanie, czy istnieje coś takiego jak predyspozycje do bycia chirurgiem, a może nie ma czegoś takiego i istnieje tylko kwestia długiego ślęczenia na bloku i doskonalenia umiejętności? A jeżeli istnieją te predyspozycje to jak je odkryć?

Jako człek wierzący że chcący może nauczyć się wszystkiego, bardziej aniżeli predyspozycji do bycia chirurgiem przy wyborze specjalizacji doszukiwałbym się ich braku. Nie każdy nadaje się psychicznie czy fizycznie do takiej roboty, innych natomiast to po prostu nie bawi.

Mnie nachodzi takie pytanie, czy istnieje coś takiego jak predyspozycje do bycia chirurgiem, a może nie ma czegoś takiego i istnieje tylko kwestia długiego ślęczenia na bloku i doskonalenia umiejętności? A jeżeli istnieją te predyspozycje to jak je odkryć?

 

Każda specjalizacja wymaga pewnych predyspozycji: ortopeda musi mieć krzepę, anestezjolog dobrze rozwiązywać sudoku, itd  

anestezjolog dobrze rozwiązywać sudoku

 

Nie lubię sudoku^^ Na szczęście zazwyczaj nie mam czasu na rozwiązywanie czegokolwiek.

 

Odkryć predyspozycji się za bardzo nie da - po prostu jak ktoś stoi przy stole to widać czy ma do tego dryg czy nie.

- o ewentualnych predyspozycjach manualnych i łatwości z jaką się uczysz przekonasz się jednak chyba dopiero jak zaczniesz zaszywać rany, asystować itd. Jednym idzie sprawniej, drugim mniej. Jeśli już teraz chcesz coś popróbować to polecam chociażby ćwiczenie wiązania, które ćwiczy się na większości kół chir 

Asystuje już, szyć też mi pozwolają i wiadomo że im więcej "trenuję" tym sprawniej to idzie:) cóż chyba tym ostatnim zdaniem częściowo sama sobie odpowidziałam:P

słyszałem, że są osoby, które mają "złote ręce" a inne stoją przy tym chorym, grzebią, rzeźbią a mimo to efekty nie są imponujące.

słyszałem, że są osoby, które mają "złote ręce" a inne stoją przy tym chorym, grzebią, rzeźbią a mimo to efekty nie są imponujące.

to tak a propos Twojego tematu o cudach medycznych

Z moich obserwacji wynika, że można się w chirurgii ogólnej po prostu wyuczyć niektórych zabiegów. Nawet mało doświadczony obserwator może zauważyć, że jeden chirurg z lekkością i łatwością wykonuje poszczególne ruchy, inny z kolei męczy się, poprawia parę razy, ale efekty bądź co bądź są satysfakcjonujące. Jeśli chodzi o predyspozycje, to moim zdaniem nie tyle ważna jest siła fizyczna, co wytrzymałość - wielogodzinne stanie przy stole, czy nawet zwykły dyżur to spore wyzwanie dla nóg i pleców Jeden z mądrych lekarzy poradził mi, żeby przy wyborze specjalizacji zwrócić uwagę na zarobki, ilość czasu, którą praca zajmuje -> czas dla rodziny, a także właśnie ciężkość dyżurów. Uwielbiam chirurgię, jednak nie ma się co oszukiwać - to ciężka praca, a po czterech tych samych zabiegach dziennie ciężko znaleźć w sobie jeszcze pasję i zaangażowanie, gdy kolejny pacjent wjeżdża na blok. I trzeba pamiętać też o tym, że chirurgia to nie tylko spektakularne zabiegi (które tak naprawdę są rzadkie), ale wycięcie wrastających paznokci, kaszaków i opracowanie np. odmrożonych palców.

Zgadzam się w 100%, chirurgia to niezwykle ciężki kawałek chleba, wymaga ogromnej wytrzymałości i precyzji, ale co kto lubi

Stricte specjalizacji pod tytułem proktologia nie ma, więc jak zostać proktologiem?

dużo filozofować - w końcu proktolog to lekarz od-bytu